Transformacja polityki cyberbezpieczeństwa RP..

Monografia skupia się na analizie polityki cyberterrorystycznej Polski w kontekście Unii Europejskiej w XXI wieku, zwłaszcza po wprowadzeniu dyrektywy NIS. Temat ten pozostaje stosunkowo nowy w Polsce, gdzie literatura dotycząca stosunków międzynarodowych i cyberterroryzmu wskazuje, że jako kraj o transgranicznym położeniu, Polska jest obecnie uznawana za stosunkowo bezpieczną wobec zagrożeń terrorystycznych, w tym cyberataków, często wywodzących się z państw o wyższym poziomie ryzyka.W pracy podjęto próbę ukazania znaczenia zrównoważonej polityki ochrony cyberprzestrzeni dla bezpieczeństwa Polski na tle Unii Europejskiej. Skuteczna polityka na poziomie państwowym i instytucjonalnym odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa wewnętrznego nie tylko w Polsce, ale również w całej Unii Europejskiej. W obliczu rozbudowy i skomplikowania zagrożeń w obszarze cyberprzestrzeni, krajowe strategie ochrony stają się istotne dla zewnętrznego bezpieczeństwa państwa.Monografia przedstawia również analizy różnic i zależności w problematyce bezpieczeństwa wewnętrznego Polski i Unii Europejskiej, z uwzględnieniem poziomu integracji wspólnotowej oraz polityki cyberbezpieczeństwa.