To Hate Adam Connor

Nie rozumiem, dlaczego Pokochać Jasona jest bardziej popularne niż To Hate Adam Connor. Naprawdę, to jakaś niesprawiedliwość! Pierwsza część bardzo mi się podobała, ale druga jest moim zdaniem jeszcze lepsza. Już dawno tak dobrze nie bawiłam się przy romansie. Praktycznie przez całą książkę miałam uśmiech na twarzy, a Lucy i Adam błyskawicznie byli świetni.

Lucy jest absolutnie świetna. Niezależna, zabawna, wygadana i z charakterem. Nie udaje kogoś, kim nie jest, mówi to, co myśli, i nie pozwala, żeby ktokolwiek ją lekceważył. Uwielbiam jej poczucie humoru, cięte riposty i wszystkie te momenty, kiedy próbowała zachować powagę, choć sytuacja zupełnie jej tego nie ułatwiała. Ma też za sobą niezbyt udane doświadczenia miłosne i trudno jej uwierzyć, że tym razem może być inaczej. Nie jest jednak bohaterką, która czeka, aż ktoś ją uratuje. Sama doskonale sobie radzi, choć oczywiście nawet ona ma swoje słabsze chwile.

A Adam Connor… no cóż. Z jednej strony typowy gburowaty, przystojny gwiazdor Hollywood, z drugiej – czuły i opiekuńczy ojciec, który dla swojego syna zrobiłby wszystko. Bardzo podobało mi się to połączenie. Adam potrafi być zrzędliwy i irytujący, szczególnie w stosunku do Lucy, ale pod tą fasadą kryje się naprawdę wspaniały człowiek. Obserwowanie, jak stopniowo się przed nią otwiera, było jedną z najlepszych części tej historii. I nie będę udawać, że jego uroda, pewność siebie i cały ten urok hollywoodzkiego gwiazdora nie miały tu żadnego znaczenia.

Relacja Lucy i Adama to dla mnie największy atut książki. Ich pierwsze spotkanie zdecydowanie nie należy do udanych, a późniejsze przepychanki tylko podkręcają atmosferę. Przekomarzanie się jest świetne, dialogi naprawdę zabawne, a chemia między nimi aż iskrzy. Autorka bardzo dobrze wykorzystała motyw enemies to lovers – bohaterowie potrafią sobie dogryzać, prowokować się i doprowadzać do szału, ale jednocześnie coraz trudniej im ukrywać wzajemne zainteresowanie. Co ważne, ich humor i sposób bycia nie znikają, kiedy zaczynają się do siebie zbliżać. Nadal są sobą, a ich relacja rozwija się w naturalny i bardzo przyjemny sposób.

Ogromnie polubiłam też Aidena. Jest naprawdę uroczym dzieciakiem, a sceny z nim dodają całej historii mnóstwo ciepła. Relacja Lucy i Aidena – widać, że dziewczyna ma z nim świetny kontakt i potrafi sprawić, że czuje się bezpieczny i ważny. Podobała mi się również dynamika całej tej małej rodziny, która powoli zaczyna się tworzyć. Do tego dochodzi przyjaźń Lucy i Olive, którą uwielbiałam już w poprzednim tomie. Fajnie było ponownie zobaczyć ją i Jasona, a ich wspólne sceny były dodatkowym plusem.

Początek może nie jest najbardziej dynamiczny, ale kiedy Lucy i Adam zaczynają spędzać ze sobą więcej czasu, trudno odłożyć książkę. Są tu zabawne sytuacje, sporo romantycznego napięcia, kilka bardziej emocjonalnych momentów i zwroty akcji, których zupełnie się nie spodziewałam. Nie wszystko jest tylko słodkie i zabawne, ale te poważniejsze wątki dobrze równoważą lekkość całej historii. Podobało mi się też, że Adam nie pozostawia Lucy w ciągłej niepewności co do swoich uczuć. Daje jej poczucie bezpieczeństwa i pokazuje, że naprawdę mu na niej zależy.

To jedna z tych książek, przy których po prostu dobrze się bawiłam. Nie szukałam skomplikowanej fabuły ani wielkich życiowych refleksji – chciałam dostać wciągający romans, świetnych bohaterów, dużo humoru i szczęśliwe zakończenie. I dokładnie to dostałam. Lucy jest fantastyczna, Adam zdecydowanie kradnie serce, a Aiden dopełnia tę historię. Zakończenie było bardzo satysfakcjonujące i idealnie pasowało do całej opowieści.

Jeśli ktoś zastanawia się, czy można czytać tę książkę jako samodzielną historię, to jak najbardziej – ale znajomość pierwszego tomu daje dodatkową przyjemność z ponownego spotkania z bohaterami. Dla mnie to świetna, ciepła i zabawna komedia romantyczna, idealna na poprawę humoru. A Adam Connor? Cóż, zdecydowanie rozumiem całe zamieszanie wokół tego mężczyzny

To Hate Adam Connor to pełna emocji, chemii i ciętego humoru historia, która wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Choć początkowo miałam pewne obawy, czy będzie to tylko kolejna lekka komedia romantyczna z typowym schematem „hate to love”, szybko przekonałam się, że kryje się w niej coś więcej. Zdecydowanie zasługuje na solidne 4/5.

Związek pomiędzy Lucy a Adamem to prawdziwa jazda bez trzymanki – pełen sarkazmu, napięcia i szczerych emocji. Lucy jako główna bohaterka jest świetnie wykreowana: zabawna, impulsywna, ale też wrażliwa. Jej sposób bycia dodaje całej historii wyjątkowego kolorytu. Adam z kolei, choć na początku zamknięty i chłodny, z czasem pokazuje swoją bardziej ludzką i ciepłą stronę.

Na plus zasługuje również styl autorki – lekki, obrazowy i pełen błyskotliwych dialogów. Książkę czyta się szybko i z dużą przyjemnością, a chemia między bohaterami jest naprawdę wyczuwalna. Mimo że niektóre momenty były lekko przerysowane lub przewidywalne, całość wypada bardzo dobrze i potrafi rozbawić oraz wzruszyć.

Polecam fanom intensywnych romansów z silnymi postaciami i dużą dawką humoru. To Hate Adam Connor to idealna lektura na oderwanie się od rzeczywistości – emocjonalna, zabawna i z charakterem.