Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Teoria klasy próżniaczej
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka autorstwa Thorsteina Veblena, Amerykanina norweskiego pochodzenia, jest znaczącym wkładem do socjologii, napisaną na przełomie XIX i XX wieku (1899). Praca koncentruje się na koncepcji "klasy próżniaczej", wcześniej nieco intrygująco scharakteryzowanej. Veblen analizuje, czym naprawdę jest "klasa próżniacza", wskazując, że to nie tylko grupa społeczna nieskładająca się z osób niepracujących, ale raczej grupa, która nie zajmuje się produkcją ani nie utrzymuje się z pracy, nawet twórczej, chociaż formalnie zarabia pieniądze. Wbrew typowej krytyce lewicowej, Veblen twierdzi, że klasa próżniacza nie jest specyficznym wytworem kapitalizmu, tylko zjawiskiem o długiej historii, sięgającym "barbarzyńskich" czasów, gdzie opierała się na postawie przywłaszczania i łupienia.Veblen przedstawia także obraz współczesnej sobie "kultury pieniężnej", która gloryfikuje ostentacyjną konsumpcję dla pozyskania prestiżu, konsumpcję na pokaz, a nawet "zastępczą" konsumpcję, jak w przypadku, gdy żona wydaje pieniądze męża. To zjawisko stało się powszechne dzięki pojawieniu się mieszczańskiej publiczności. Praca Veblena, z jej wnikliwymi analizami tych mechanizmów, pozostaje unikalnym przykładem socjologii tradycyjnej i stanowi barwne studium jednej z ważniejszych teorii społecznych tamtych czasów.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka autorstwa Thorsteina Veblena, Amerykanina norweskiego pochodzenia, jest znaczącym wkładem do socjologii, napisaną na przełomie XIX i XX wieku (1899). Praca koncentruje się na koncepcji "klasy próżniaczej", wcześniej nieco intrygująco scharakteryzowanej. Veblen analizuje, czym naprawdę jest "klasa próżniacza", wskazując, że to nie tylko grupa społeczna nieskładająca się z osób niepracujących, ale raczej grupa, która nie zajmuje się produkcją ani nie utrzymuje się z pracy, nawet twórczej, chociaż formalnie zarabia pieniądze. Wbrew typowej krytyce lewicowej, Veblen twierdzi, że klasa próżniacza nie jest specyficznym wytworem kapitalizmu, tylko zjawiskiem o długiej historii, sięgającym "barbarzyńskich" czasów, gdzie opierała się na postawie przywłaszczania i łupienia.Veblen przedstawia także obraz współczesnej sobie "kultury pieniężnej", która gloryfikuje ostentacyjną konsumpcję dla pozyskania prestiżu, konsumpcję na pokaz, a nawet "zastępczą" konsumpcję, jak w przypadku, gdy żona wydaje pieniądze męża. To zjawisko stało się powszechne dzięki pojawieniu się mieszczańskiej publiczności. Praca Veblena, z jej wnikliwymi analizami tych mechanizmów, pozostaje unikalnym przykładem socjologii tradycyjnej i stanowi barwne studium jednej z ważniejszych teorii społecznych tamtych czasów.
