Tego lata stałam się piękna. Lato. Tom 1

Ponownie zostałam uwięziona przez niesamowity styl pisania Jenny Han. Jest jedną z tych autrorek, które wiedzą, jak stworzyć chwytliwą historię, która sprawi, że poczujesz wiele rzeczy. Myślę, że jej książki są łatwe do czytania, są świetnie.
Moje pierwsze doświadczenie z Jenny było z książką „Burn for Burn”, która bardzo mi się spodobała, jest oryginalne i łatwe do czytania. Muszę skończyć tę trylogię, ale myślę, że zrobię to wkrótce, ponieważ jestem nią bardzo zainteresowana.
Wracając do "Tego lata stałam się piękna" – jest to książka opowiadająca o dziewczynie imieniem Belly, która kocha lato, tak bardzo, że w zasadzie opowiada swoje życie przez całą porę roku. Akcja dzieje się w domu na plaży najlepszej przyjaciółki jej matki, na którą wybrała się wraz z matką i jej bratem. Bohaterami są także synowie koleżanki - Conrad i Jeremiah. Wyjazdy na wakacje na plażę są tradycją, którą ich rodziny kultywują każdego lata, odkąd Belly skończyła chyba 10 lat.
Fabuła jest opowiadana w pierwszej osobie przez Belly, która oprócz tego, że opowiada nam swoją teraźniejszość i to, co się dzieje, opowiada nam również swoją przeszłość. Bardzo podoba mi się łączenie czasów, bardzo dobrze wprowadza nas w sytuacje i bardziej rozumiemy zachowanie, decyzje i myśli bohaterów.
Naprawdę lubię Belly - główną bohaterkę ale nie byłam całkowicie przekonana jeśli chodzi o jej zachowanie w trakcie opowieści. Po skończeniu książki uważam, że dziewczyna jest przedstawiona jako „normalna” dziewczyna, z którą każdy może się utożsamić.
Mówiąc o innych postaciach, bardzo lubię Jeremiaha, jest super słodki, uważny i zabawny. Polubiłam go od początku, jest ciepłą osobą, przyjemnie się o nim czyta, jego dialogi są zawsze szczere, świetne i zabawne.
Oprócz oczywistego romansu w fabule ta książka dotyka innych kwestii, takich jak znaczenie rodziny, przyjaźni i choroby tak poważnej, jak rak. „Tego lata stałam się piękna” jest jak rollercoaster, który odczujecie czytając tą rewelacyjną książkę.
Mamy momenty wesołe, poważne również, smutne i wzruszające, myślę, że różnorodność emocji, które mnie dopadły były tak silne, a jednocześnie nie utknie się w lekturze na zawsze i mogłam całkiem sprawnie przejść do kolejnego rozdziału.
Polecam ją bardzo tym, którzy chcą cieszyć się letnią lekturą, romantyczną, z wieloma przyjaciółmi i zabawą, dla tych, którzy nie boją się uronić kilku łez, ponieważ doświadczenie jakie niesie za sobą ów książka mocno wami potrząśnie, da do myślenia i w wielu miejscach zainspiruje:-)

Ta książka jest wręcz idealna na lato. Historia jest pisana w dość luźny sposób, przez co szybko i przyjemnie się ją czyta. Książka porusza jednak wiele trudnych tematów, które w większości są opisane, jakby były codziennymi sprawami, a problemem byłoby nie wyniesienie śmieci, mimo że te problemy były zdecydowanie poważniejsze. Brakowało mi również informacji. Często nie do końca wiedziałam o kim mowa, w jakim miejscu znajdują się bohaterowie, czy inne rzeczy, które miały wpływ na wyobrażanie sobie sceny, którą aktualnie czytałam.

Jednak książka była bardzo przyjemna i od razu muszę wziąć się za kolejną część (szczególnie po ostatnim rozdziale, bo przyznaję, że ten rozdział akurat był dla mnie zaskakujący) i z pewnością wam ją polecę.

Ponownie zostałam uwięziona przez niesamowity styl pisania Jenny Han. Jest jedną z tych autrorek, które wiedzą, jak stworzyć chwytliwą historię, która sprawi, że poczujesz wiele rzeczy. Myślę, że jej książki są łatwe do czytania, są świetnie.
Moje pierwsze doświadczenie z Jenny było z książką „Burn for Burn”, która bardzo mi się spodobała, jest oryginalne i łatwe do czytania. Muszę skończyć tę trylogię, ale myślę, że zrobię to wkrótce, ponieważ jestem nią bardzo zainteresowana.
Wracając do "Tego lata stałam się piękna" – jest to książka opowiadająca o dziewczynie imieniem Belly, która kocha lato, tak bardzo, że w zasadzie opowiada swoje życie przez całą porę roku. Akcja dzieje się w domu na plaży najlepszej przyjaciółki jej matki, na którą wybrała się wraz z matką i jej bratem. Bohaterami są także synowie koleżanki - Conrad i Jeremiah. Wyjazdy na wakacje na plażę są tradycją, którą ich rodziny kultywują każdego lata, odkąd Belly skończyła chyba 10 lat.
Fabuła jest opowiadana w pierwszej osobie przez Belly, która oprócz tego, że opowiada nam swoją teraźniejszość i to, co się dzieje, opowiada nam również swoją przeszłość. Bardzo podoba mi się łączenie czasów, bardzo dobrze wprowadza nas w sytuacje i bardziej rozumiemy zachowanie, decyzje i myśli bohaterów.
Naprawdę lubię Belly - główną bohaterkę ale nie byłam całkowicie przekonana jeśli chodzi o jej zachowanie w trakcie opowieści. Po skończeniu książki uważam, że dziewczyna jest przedstawiona jako „normalna” dziewczyna, z którą każdy może się utożsamić.
Mówiąc o innych postaciach, bardzo lubię Jeremiaha, jest super słodki, uważny i zabawny. Polubiłam go od początku, jest ciepłą osobą, przyjemnie się o nim czyta, jego dialogi są zawsze szczere, świetne i zabawne.
Oprócz oczywistego romansu w fabule ta książka dotyka innych kwestii, takich jak znaczenie rodziny, przyjaźni i choroby tak poważnej, jak rak. „Tego lata stałam się piękna” jest jak rollercoaster, który odczujecie czytając tą rewelacyjną książkę.
Mamy momenty wesołe, poważne również, smutne i wzruszające, myślę, że różnorodność emocji, które mnie dopadły były tak silne, a jednocześnie nie utknie się w lekturze na zawsze i mogłam całkiem sprawnie przejść do kolejnego rozdziału.
Polecam ją bardzo tym, którzy chcą cieszyć się letnią lekturą, romantyczną, z wieloma przyjaciółmi i zabawą, dla tych, którzy nie boją się uronić kilku łez, ponieważ doświadczenie jakie niesie za sobą ów książka mocno wami potrząśnie, da do myślenia i w wielu miejscach zainspiruje:-)

Zabrałam się do czytania tej książki, nie wiedząc o niej nic poza tym, że ma ładną okładkę i główną bohaterkę o najdziwniejszym imieniu, jakie kiedykolwiek słyszałam. :) Coś w opisie książki sprawiło, że pomyślałam, że nie będzie podobna do żadnej innej lektury dla dziewczyn, jaką kiedykolwiek czytałam. Mówi o rzeczach, o których pisano już setki razy: dziewczyna w końcu zostaje zauważona, gorący bracia, może nawet trójkąt miłosny. Dla mnie fabuła wydawała się niejednoznaczna ze streszczenia, do tego stopnia, że musiałam ją przeczytać, żeby się przekonać.
Po przeczytaniu książki "Tego lata stałam się piękna" zmieniłam zdanie na temat tego, co na początku o niej uważałam. Uświadomiło mi, że nie wszystkie lektury dla nastolatek są o miłości ale także o poznaniu swojej tożsamości i odnajdywaniu siebie.
Belly, której imię na początku mi się nie podobało, a potem pokochałam je do ostatniego rozdziału. Dziewczyna jest niesamowitą bohaterką. Opowieść toczy się od teraźniejszości do retrospekcji z poprzednich wakacji, które budują fundamenty jej uczuć wobec domku letniskowego i jego mieszkańców. Belly jest miła, mądra, czasami niedojrzała. Jest doskonałym przykładem tego, jak to jest być nastolatką. Jej dialogi rozśmieszały mnie i przemawiały do mnie jako czytelnika.
Fabuła nie jest porywająca, ale dzięki temu, że postacie zostały tak dobrze nakreślone i uformowane w repliki ludzi, z którymi mogę się utożsamić, zsynchronizowałam się ze wszystkim. Czułam każdy wybój na drodze, każdy wstrząs w sercu. Jenny jest wyjątkową autorką i nie mogę się doczekać, aż jej twórczość doczeka się uznania i pochwał, na które zasługuje. Ta książka trafiła na listę moich ulubionych. Podkochuję się w Jenny Han i nie boję się do tego przyznać - czy ktoś tutaj ma podobnie?:-)