Tęcza grawitacji

Robert Sudół przygotował odświeżony przekład jednej z najbardziej znaczących powieści XX wieku, koncentrującej się na ostatnich miesiącach II wojny światowej i pierwszych dniach jej zakończenia w Europie. W tej pełnej napięcia narracji pojawia się zagadkowe zjawisko: rakiety V-2 trafiają w Londynie dokładnie w te miejsca, gdzie pewien amerykański oficer prowadzi swoje miłosne przygody. Powieść Thomasa Pynchona to wyjątkowa mieszanka tęsknej poezji Rainera Marii Rilkego z surrealistyczną atmosferą rodem z filmu o słoniku Dumbo, ukazująca apokaliptyczny koniec cywilizacji, w której wojenne zmagania narzucają nowy porządek. Zamiast wyraźnych granic i stref okupacyjnych, istnieje tylko wszechobecna Strefa, miejsce, gdzie wszelkie definicje ulegają rozmyciu, a granice między snem a jawą, technologią wojskową a siłami nadprzyrodzonymi, oraz światem doczesnym a zaświatami, stają się niewyraźne. W tym świecie jedynie kalwińska doktryna predestynacji pozostaje niezmienna, dzieląc ludzi na tych, którzy są zbawieni, oraz tych, których los przypieczętowany jest jak wyginięcie dodo na Mauritiusie przez holenderskich osadników. Wśród zniszczeń, dymu i okoliczności chaosu, które obejmują obozy dla uchodźców oraz gangi czarnorynkowe, rozgrywa się pełna paranoi pogoń za ostatnią rakietą, numerem 00000, symbolem zmierzchu wszelkich rakiet, która nie tylko staje się ostateczną bronią w arsenale destrukcji, ale i nieodpartym przedmiotem pragnienia.