Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Tarabas
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Niełatwo znaleźć sympatię dla Nikołaja Tarabasa, postaci, która jest zdecydowanym kontrastem dla Mendla Singera, głównego bohatera innej powieści Josepha Rotha, napisanej cztery lata wcześniej. Mendel był prostym i religijnym Żydem, żyjącym spokojnym życiem, zanim doświadczył bolesnych prób od losu. Tarabas natomiast, dawniej chrześcijanin, teraz stał się bezbożnikiem z ciemnym sercem. Choć stracił wiarę w Boga, pozostała mu wiara w siłę, przeznaczenie i wróżby cygańskie, czując się czasem jak starzec z poczuciem utraconego życia, którego nie może już zacząć od nowa.Ta postać wędruje przez życie jako oficer, włóczęga, morderca, a w końcu pokutnik. Obaj, Mendel i Tarabas, są udręczeni, choć każdy na swój sposób – Mendel przez surowy los, a Tarabas przez swoją nienawiść i pychę, którą próbował zagłuszyć chaosem swojego życia. Co ciekawe, inspiracją dla heroicznych losów Tarabasa był prawdziwy oficer z armii Hallera, który podczas wojny upokorzył rudego Żyda. Czyn ten na tyle obciążał sumienie owego oficera, że później próbował odnaleźć poszkodowanego, prosząc go o przebaczenie i oferując majątek w ramach zadośćuczynienia.W literackim świecie Tarabasa, tym upokorzonym Żydem jest Szemaria, strażnik świętych zwojów i ojciec rewolucjonisty, cierpiący niczym biblijny Hiob. Finał opowieści Tarabasa jest pozytywny, przywodząc na myśl przypowieść o winie, skrusze i odkupieniu, choć prawdziwe zakończenie tej historii nie jest znane. W powieści Roth nie analizuje ani nie usprawiedliwia nawrócenia Tarabasa; autor przedstawia wydarzenia w sposób przypominający świętą anegdotę – gatunek, który Martin Buber nazywa świętą historią, łączącą fakty z ich znaczeniem.Przemiana Tarabasa objawia się poprzez intensywną i symbolicznie naładowaną narrację, w której gromadzące się obrazy tworzą swego rodzaju sakralne przedstawienie. To właśnie ta głęboka jedność pomiędzy faktami a sensem, życiem a nauką sprawia, że metaforyczna symbolika strzałów Tarabasa w końcu znika, zostawiając miejsce dla legendarnej historii.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Niełatwo znaleźć sympatię dla Nikołaja Tarabasa, postaci, która jest zdecydowanym kontrastem dla Mendla Singera, głównego bohatera innej powieści Josepha Rotha, napisanej cztery lata wcześniej. Mendel był prostym i religijnym Żydem, żyjącym spokojnym życiem, zanim doświadczył bolesnych prób od losu. Tarabas natomiast, dawniej chrześcijanin, teraz stał się bezbożnikiem z ciemnym sercem. Choć stracił wiarę w Boga, pozostała mu wiara w siłę, przeznaczenie i wróżby cygańskie, czując się czasem jak starzec z poczuciem utraconego życia, którego nie może już zacząć od nowa.Ta postać wędruje przez życie jako oficer, włóczęga, morderca, a w końcu pokutnik. Obaj, Mendel i Tarabas, są udręczeni, choć każdy na swój sposób – Mendel przez surowy los, a Tarabas przez swoją nienawiść i pychę, którą próbował zagłuszyć chaosem swojego życia. Co ciekawe, inspiracją dla heroicznych losów Tarabasa był prawdziwy oficer z armii Hallera, który podczas wojny upokorzył rudego Żyda. Czyn ten na tyle obciążał sumienie owego oficera, że później próbował odnaleźć poszkodowanego, prosząc go o przebaczenie i oferując majątek w ramach zadośćuczynienia.W literackim świecie Tarabasa, tym upokorzonym Żydem jest Szemaria, strażnik świętych zwojów i ojciec rewolucjonisty, cierpiący niczym biblijny Hiob. Finał opowieści Tarabasa jest pozytywny, przywodząc na myśl przypowieść o winie, skrusze i odkupieniu, choć prawdziwe zakończenie tej historii nie jest znane. W powieści Roth nie analizuje ani nie usprawiedliwia nawrócenia Tarabasa; autor przedstawia wydarzenia w sposób przypominający świętą anegdotę – gatunek, który Martin Buber nazywa świętą historią, łączącą fakty z ich znaczeniem.Przemiana Tarabasa objawia się poprzez intensywną i symbolicznie naładowaną narrację, w której gromadzące się obrazy tworzą swego rodzaju sakralne przedstawienie. To właśnie ta głęboka jedność pomiędzy faktami a sensem, życiem a nauką sprawia, że metaforyczna symbolika strzałów Tarabasa w końcu znika, zostawiając miejsce dla legendarnej historii.
