Sztuka pisania nie tylko o sztuce

Bożena Fabiani w swojej książce wspomnień dzieli się doświadczeniami zdobytymi podczas pracy jako historyk i humanistka, a także jako wieloletnia autorka cyklu „Gawędy o sztuce”. Jej opowieść rozpoczyna się od czasów studiów historycznych, a następnie prowadzi nas przez różnorodne przygody związane z pracą w archiwach, działalnością w Muzeum Narodowym, a także podróżami, które wzbudzały w niej kolejne badawcze pasje. Styl pisarski Fabiani cechuje żywa i wciągająca narracja, co czyni książkę nie tylko ciekawą, ale i łatwą do czytania.Publikacja obfituje w liczne anegdoty oraz literackie wstawki, uzupełnione fragmentami dzienników, które autorka prowadziła na przestrzeni różnych lat. Dodatkowo Fabiani odnosi się do aktualnych wydarzeń społecznych i politycznych, tworząc tym samym szeroką perspektywę swoich doświadczeń. Jednym z intrygujących fragmentów jest historia dotycząca higieny na Zamku Warszawskim, w której autorka opowiada o swoich poszukiwaniach odpowiedzi na to, czy w XVII wieku istniały miejsca zwane „segettą”, czyli ozdobne fotele z wiaderkiem – protoplasty współczesnych toalet. To zadziwiający element codzienności tamtych czasów, a humorystyczne podejście autorki dodaje książce lekkości. Książka Bożeny Fabiani odkrywa przed czytelnikiem nie tylko historię, ale także pasję i determinację autorki w dążeniu do zgłębiania przeszłości. Jest to pozycja, która łączy literacką finezję z rzetelną wiedzą historyczną, dostarczając zarówno rozrywki, jak i refleksji.