Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Superniania kontra trzyletni Antoś
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Pomimo że Konwencja o prawach dziecka została wprowadzona w Polsce ponad trzy dekady temu, pozycja społeczna dzieci często odbija się w powiedzeniu "dzieci i ryby głosu nie mają". Nadal powszechne jest przekonanie, że "jeden klaps jeszcze nikomu nie zaszkodził". Dyskryminacja ze względu na młody wiek wydaje się być stanem naturalnym i odwiecznym, podobnie jak kiedyś traktowano seksizm.Anna Golus badając popularne programy telewizyjne poświęcone tematowi wychowania dzieci, przeprowadza wywiady z ich uczestnikami, ukazując, jak media odzwierciedlają i wzmacniają kulturę lekceważącą i uprzedmiotawiającą najmłodszych. Tworzy to model relacji opartych na przemocy. Z perspektywy dzieci, Golus przedstawia, jak udział w takich programach i promowane w nich metody wychowawcze szkodzą młodym ludziom, umacniając ich niską pozycję zarówno w rodzinie, jak i w całym społeczeństwie. Nadszedł czas, aby zrezygnować z karnego jeżyka i zacząć traktować dzieci z należnym szacunkiem i podmiotowością.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
44,78 zł
nowa
Pakujemy 02.11
- nowa książka
10,37 zł
jak nowa
Pakujemy dzisiaj
- niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania
- książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji
dobry
widoczne ślady używania
Dostępna ilość 1
Uwaga została 1 szt.
Posiadamy 2 szt.
Pomimo że Konwencja o prawach dziecka została wprowadzona w Polsce ponad trzy dekady temu, pozycja społeczna dzieci często odbija się w powiedzeniu "dzieci i ryby głosu nie mają". Nadal powszechne jest przekonanie, że "jeden klaps jeszcze nikomu nie zaszkodził". Dyskryminacja ze względu na młody wiek wydaje się być stanem naturalnym i odwiecznym, podobnie jak kiedyś traktowano seksizm.Anna Golus badając popularne programy telewizyjne poświęcone tematowi wychowania dzieci, przeprowadza wywiady z ich uczestnikami, ukazując, jak media odzwierciedlają i wzmacniają kulturę lekceważącą i uprzedmiotawiającą najmłodszych. Tworzy to model relacji opartych na przemocy. Z perspektywy dzieci, Golus przedstawia, jak udział w takich programach i promowane w nich metody wychowawcze szkodzą młodym ludziom, umacniając ich niską pozycję zarówno w rodzinie, jak i w całym społeczeństwie. Nadszedł czas, aby zrezygnować z karnego jeżyka i zacząć traktować dzieci z należnym szacunkiem i podmiotowością.
