Straty. Żołnierze z Afganistanu

Podróżuję samochodem i zatrzymuję się na poboczu, aby zrobić sobie przerwę. W tej chwili zaczyna się coś nieoczekiwanego. Patrzę w dół i ogarnia mnie strach. Obawiam się, że przeskoczenie rowu i przejście za drzewo może spowodować wybuch, tak jak miało to miejsce w Afganistanie. Ten lęk jest ulotny, choć wydaje się irracjonalny, jednak pozostaje głęboko zakorzeniony w mojej świadomości. Mimo wszystko jest teraz lepiej; potrafię zasnąć bez koszmarów wybuchających w moim umyśle. Tak rozpoczyna się jedna z dwunastu historii, które opowiadają o okresie po wojnie. Choć politycy określają dziesięcioletnią obecność polskich żołnierzy w Afganistanie jako misję stabilizacyjną, była to prawdziwa wojna, pełna starć, pułapek minowych, ran i śmierci. Magdalena i Maksymilian Rigamonti, dziennikarka oraz fotograf, starali się oddać rzeczywistość tej wojny poprzez historie tych, którzy w Afganistanie stracili kończyny, przyjaciół, bliskich i wewnętrzny spokój. Przeprowadzili dwanaście głębokich rozmów o stracie, wojnie, uzależnieniu, tęsknocie i miłości. Każdego miesiąca odwiedzali jednego z bohaterów tej książki, prawie zawsze w jego własnym domu.