Spirytystka. Honoriusz Mond. Tom 2

"Spirytystka" jest równie ciekawą i emocjonującą powieścią jak jego poprzednik “Mortalista”, ale nieco jednak na tej książce się zawiodłam. Zagadka morderstwa jest dobrze skonstruowana, napięcie jest stale utrzymywane, a rozgryzienie kto stoi za kolejnymi morderstwami nie jest wcale takie łatwe, kiedy autor cały czas rzuca mylne tropy. Jednak przy całej swojej tajemniczości książka jest dość monotonna i brakuje jej świeżości pierwszej części. Wydaje mi się, że może to być spowodowane postaciami, którzy wcześniej wydawali się ekscentryczni, a teraz byli dla mnie tylko męczący. Oboje mają nietypowe imiona i zajmują się sprzątaniem, choć nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby oprócz sprzątania nie rozwiązywali też przestępstw. To swoiści amatorzy-detektywi - no, naginam trochę prawdę, bo Honoriusz Mond to tak naprawdę były szef katedry mortalistyki, który o śmierci wie więcej niż ktokolwiek inny.

Podczas odprawiania makabrycznego rytuału psychopatyczny morderca zostaje zastrzelony. Policja jest w stanie go wytropić go dzięki Honoriuszowi, który ogląda materiał z rytuału.

A nie tak jego losy miały się potoczyć. Mężczyzna chciał w swoim życiu uciec przed kolejnymi śledztwami i śmiercią. Chce skupić się na pracy w firmie sprzątającej należącej do Allegry.

Kiedy jednak dochodzi do nowego morderstwa, popełnionego w taki sam sposób jak poprzednie, Mond uświadamia sobie, że po raz kolejny nie da się uniknąć śmierci.

Pomimo tego, co pisałam wcześniej, książka mi się podobała. Styl Maxa Czornyja podoba mi się od czasu, kiedy sięgnęłam po pierwszą jego książki i choć nie zawsze podoba mi się kierunek, w jakim zmierzają wątki fabularne, to jego powieści zawsze mają coś w sobie wyjątkowego i pochłoniają mnie błyskawicznie. I tym razem nie mogłam się oderwać od “Spirytystki” i zorientowałam się, że książkę przydałoby się odłożyć, bo właśnie skończyłam ostatnią stronę… Za nic w świecie nie wymyśliłabym takiego zakończenia, nie dlatego, że jest tak niewiarygodne, ale po prostu wyłamuje się spoza wszelkich schematów. Po prostu jedno wielkie “WOW!”.

Jestem też pod wielkim wrażeniem wiedzy Maxa Czornyja i jak wplata on wątki realnej pracy policji w postać Honoriusza Monda. To bardzo logiczny człowiek. Sposób, w jaki udaje mu się łączyć pozornie niepowiązane fakty i szczegóły oraz wyciągać wnioski, które są kluczowe dla śledztwa ma w sobie coś z Poirota albo i nawet Sherlocka Holmesa. Oczywiście jest to dużo bardziej poważna postać, niż wspomniani dwaj panowie, ale nadal jest to też wspaniały detektyw. Bez jego pomocy policja z pewnością miałaby trudności z ustaleniem sprawcy.

"Spirytystka" to książka, której tytuł może sugerować, że skupia się na Allegrze, ale jest to dość nieprawdziwe skojarzenie. Jest to po prostu klasyczny dla Maxa Czornyja, mroczny i makabryczny kryminał z wieloma zwrotami akcji i specyficznym prowadzeniem fabuły. Ciekawa jestem, czy będzie kolejna odsłona, a jeśli tak, to nie wiem jakie jeszcze niespodzianki ma dla nas przygotowane autor “Spirytystki”.

Max Czornyj powrócił z drugą częścią opowieści o Honoriuszu Mondzie. Jego kontynuacja bestsellerowego “Mortalisty”, “Spirytystka” może nie jest najwybitniejszym dokonaniem w dziedzinie powieści kryminalnej, ale za to daje wyraz ogromnych umiejętności polskiego pisarza.

Tak jak już wspomniałem, ponownie bohaterem powieści jest niejaki Honoriusz Mond, któremu ponownie towarzyszy Allegra Szmit. Dwójka samozwańczych detektywów ponownie staje przed sprawą, która mrozi krew w żyłach i wprawia w zadumę nad skłonnościami człowieka do czynienia zła.

Transmisja na żywo z morderstwa młodej dziewczyny rozpala internet. Mond, który obserwuje całą sprawę, kieruje ekipę policyjną na miejsce zbrodni. Rozpoznaje, gdzie znajduje się sprawca, dzięki detalom architektonicznym wnętrza. Wkrótce zostaje on zastrzelony.

Ale Honoriusz Mond, znawca śmierci i wszystkich jej aspektów, człowiek niezwykle inteligentny i ekscentryczny, uważa, że sprawa nie jest jeszcze zakończona.

Wkrótce dochodzi do kilku morderstw o podobnym charakterze, ale szczegóły zna tylko sprawca, który zostaje zastrzelony przez policję… oraz Honoriusz Mond.

Główny bohater jest bardzo ciekawą i nieszablonową postacią. Honoriusz ubiera się jakby był z zupełnie innej epoki, ale jego charakter jest jak najbardziej pasujący do XXI wieku. Ma swoje zasady i swój kodeks honorowy. Kiedyś pracował jako szef wydziału mortalistyki, ale teraz, ponieważ chce uciec od poszukiwań mordercy, dostał pracę w firmie sprzątającej Allegry Schmidt. Nie jest jednak łatwo uciec przed śmiercią. Znajdzie ją na każdym kroku...

Uwielbiam powieści Maxa Czornyja za to, że potrafią utrzymać czytelnika na krawędzi fotela i zaskakują go na każdym kroku. Mroczny klimat, brutalne morderstwa i skomplikowane zagadki kryminalne to cechy charakterystyczne dla powieści tego autora, a “Spirytystka” jest tego najlepszym przykładem. W opozycji do tego stoi czarny humor oraz dialogi, które są naturalne i łatwo wciągają w opowieść. Choć postacie straciły nieco na świeżości w porównaniu z pierwszym tomem, to ich nadal mają w sobie wiele uroku i charakteru. Max Czornyj imponuje doskonałym kryminałem, który (mimo momentami nudnych i monotonnych momentów) trzyma w napięciu wciąga. Nawet nie wiem kiedy to wszystko minęło i skończyłam całą książkę. Świetna robota, świetne śledztwo.