Solo

Potrafimy radzić sobie z wyzwaniami, choć zdarza się, że zdławione emocje uwalniamy w samotności. Pragniemy bliskości, jednak często jesteśmy osamotnione. Wyobraź sobie matkę czwórki dzieci szukającą zrozumienia w obliczu zdrady, dziewczynę rozczarowaną po kolejnej nieudanej randce online, menedżerkę powracającą do pustego domu czy kobietę tuż po rozwodzie, zastanawiającą się nad przyszłością. Choć nie rozmawiamy o tym z obaw przed stygmatyzacją samotności, uczucia te są powszechne: poczucie piękna i brak akceptacji, zaangażowanie w relacje z ludźmi, którzy w końcu odchodzą. Zośka Papużanka w swojej książce „Solo” przedstawia realne kobiece historie, które odnajdują siebie mimo trudności. Książka zachęca do refleksji nad tym, czego tak naprawdę oczekujemy w związkach i co to znaczy żyć samodzielnie. Jest czuła, sardoniczna, niezwykle precyzyjna i dotykająca głęboko. Małgorzata Rejmer podkreśla, że „Solo” to opowieść o zdobywaniu siły, autonomii i kontroli nad własnym życiem. Paulina Małochleb zauważa, że książka nie daje łatwych odpowiedzi, ale przypomina, że dobra proza bywa boleśnie trafna. Tomasz Stawiszyński dodaje, że „Solo” portretuje współczesne kobiety mierzące się z pustką po stracie i zawiedzionych nadziejach, będąc wyjątkowym dziełem balansującym na granicy fikcji i rzeczywistości.