Signora Fiorella

W XVI-wiecznym Krakowie, gdy Francuz Henryk Walezy został wybrany na króla, mieszkańcy z niecierpliwością czekają na jego przybycie. Katoliccy mieszkańcy widzą w nim obrońcę swojej wiary, podczas gdy protestanci obawiają się jego działań jako prześladowcy swoich braci w wierze we Francji, odpowiedzialnego za krwawą noc św. Bartłomieja. Żydowska społeczność z Kazimierza odczuwa strach przed możliwym wygnaniem i koniecznością emigracji. W tym napiętnym momencie swoją uwagę na Henryka skupiają dwie kobiety: Anna Jagiellonka, polska księżniczka, mająca nadzieję zostać jego małżonką oraz Fiorella Carpaccio, pochodząca z Włoch kapeluszniczka królowej Bony, która marzy o finansowym sukcesie i powrocie do ojczyzny. Poprzez te kobiety, ich przeżycia miłosne, nienawiść, pasje i odrzucenie, autorka przedstawia walkę o przetrwanie na obcej ziemi oraz obronę własnej godności w ojczyźnie. Obraz ten uzupełniają intrygi na królewskim dworze, perwersje, brutalne konflikty i pragnienie zemsty. Autorka z wielką wprawą przedstawia obraz historycznej stolicy Polski, ukazując zawiłe relacje polityczne, społeczne i kulturowe w Krakowie. W opowieści nie brakuje również wnikliwego opisu mieszkańców miasta, od najbiedniejszych po wawelską arystokrację, poruszając przy tym trudne i kontrowersyjne kwestie.