Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Rok 1783. Stulecie kampanii wiedeńskiej
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Igor Barkowski, w swojej publikacji, przybliża przemowę wygłoszoną przez Jacka Idziego Przybylskiego z okazji setnej rocznicy triumfu Jana III Sobieskiego nad wojskami tureckimi pod Wiedniem. W wydarzeniu tym, które miało miejsce w Warszawie, uczestniczyła nie tylko młodzież, ale także sam król Stanisław August. To właśnie on zainicjował obchody tej rocznicy jako część swojej skomplikowanej i wielopłaszczyznowej polityki historycznej. Barkowski, w komentarzu do krytycznego wydania mowy Przybylskiego, ukazuje skomplikowane i złożone działania propagandowe, które miały na celu przekształcenie obrazu Jana III Sobieskiego. Chodziło o przedstawienie go jako wzorca monarchy, który odważnie realizuje swoje modernizacyjne wizje, przypominając w ten sposób ówcześnie rządzącego Stanisława Augusta jako władcę-filozofa.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Igor Barkowski, w swojej publikacji, przybliża przemowę wygłoszoną przez Jacka Idziego Przybylskiego z okazji setnej rocznicy triumfu Jana III Sobieskiego nad wojskami tureckimi pod Wiedniem. W wydarzeniu tym, które miało miejsce w Warszawie, uczestniczyła nie tylko młodzież, ale także sam król Stanisław August. To właśnie on zainicjował obchody tej rocznicy jako część swojej skomplikowanej i wielopłaszczyznowej polityki historycznej. Barkowski, w komentarzu do krytycznego wydania mowy Przybylskiego, ukazuje skomplikowane i złożone działania propagandowe, które miały na celu przekształcenie obrazu Jana III Sobieskiego. Chodziło o przedstawienie go jako wzorca monarchy, który odważnie realizuje swoje modernizacyjne wizje, przypominając w ten sposób ówcześnie rządzącego Stanisława Augusta jako władcę-filozofa.
