Rewolucja kulturalna. Historia narodu 1962-1976

Po katastrofalnym niepowodzeniu Wielkiego Skoku Naprzód, który w latach 1958–1962 doprowadził do śmierci dziesiątek milionów osób, Mao Zedong, znajdując się w podeszłym wieku, musiał zabezpieczyć swoje wpływy i wyeliminować przeciwników. Oficjalnie ogłoszonym celem rewolucji kulturalnej było oczyszczenie Chin z burżuazyjnych i kapitalistycznych tendencji, które, jak twierdził Mao, mogły zagrozić komunistycznym wartościom. Niemniej jednak Mao wykorzystał ten czas, by zaatakować swoich oponentów, w tym również długoletnich współpracowników.W odpowiedzi na wezwania Przewodniczącego, chińscy uczniowie i studenci powołali do życia Czerwoną Gwardię, składając przysięgę obrony Mao aż do ostatniej kropli krwi. Jednakże, z biegiem czasu w Czerwonej Gwardii zaczęły wyłaniać się konkurujące frakcje, które, pod pretekstem zachowania rewolucyjnej czystości, angażowały się w zacięte walki uliczne. Tę sytuację opanował chaos, który wymusił interwencję wojskową. Brutalne czystki dotknęły co pięćdziesiątego obywatela, a skutki rewolucji kulturalnej były odczuwane przez długie lata.Dzięki dostępowi do niedawno odtajnionych dokumentów, raportów służby bezpieczeństwa oraz nieocenzurowanych zapisów przemówień partyjnych liderów, Frank Dikötter zdołał w innowacyjny i niezwykle przejrzysty sposób przybliżyć te mroczne fragmenty współczesnej historii Chin.