Ratyzbona 1633 cesarskie miasto ponownie w protestanckich rękach

Pod koniec kwietnia 1633 roku w rejonie nad Dunajem doszło do buntów wśród armii dowodzonych przez Bernharda i Horna. Powodem tego niezadowolenia były długotrwałe zaległości w wypłacie żołdu, które trwały od 1631 roku. Żołnierze nie otrzymywali pełnych wynagrodzeń, a także nie dostali obiecanych premii za udział w bitwach pod Breitenfeld i Lützen. W konsekwencji, dyscyplina w wojskach stopniowo się pogarszała, co było widoczne podczas kampanii księcia Bernharda we Frankonii oraz podczas czterodniowych grabieży i mordów w Landsbergu nad rzeką Lech. Żołnierze często byli pozbawieni podstawowych środków do życia i zmuszeni byli do prowizorycznych działań, jak kopanie jam pod murami miast, aby przetrwać. W miarę jak kończyły się resztki zapasów, dochodziło do coraz częstszych aktów grabieży wobec miejscowej ludności, która i tak już cierpiała z powodu trudnych warunków. W nadchodzących miesiącach liczba takich incydentów drastycznie się zwiększyła. Pragniemy zaprezentować drugą część naszej publikacji, której pierwsza część nosiła tytuł "Ratyzbona 1633. Kampania zimowo-wiosenna ks. Bernharda Weimarskiego i Gustawa Horna". Początkowo zakładaliśmy wydanie całości w jednym tomie, lecz z powodów niezależnych, a konkretnie z powodu niedyspozycji jednego z autorów, byliśmy zmuszeni podzielić nasze dzieło. Teraz kontynuujemy przerwaną wcześniej narrację. Witold Biernacki, znany z Częstochowy, jest ekspertem w dziedzinie historii wojskowości antycznej oraz tej z XVI i XVII wieku, posiada bogaty dorobek naukowy. Adrian Cichon, miłośnik XVII-wiecznej wojskowości, mieszka w Simmern w Niemczech.