Pudło

Przygnębiona rzeczywistość polskiego więzieniaPolska posiada sto dwadzieścia jednostek penitencjarnych, w tym zakłady karne i areszty śledcze. Ich wysokie mury, okalane drutem kolczastym, dominują nad miejskim krajobrazem, wyrastając zarówno w sercach miast, jak i na ich obrzeżach. W większości przypadków osadzonym w tych miejscach jest mężczyzna, skazany za przestępstwa przeciwko mieniu, głównie za włamania i kradzieże, odbywający karę od trzech do pięciu lat.Przekroczenie bramy więziennej, której dźwięk skrzypienia na zawsze pozostaje w pamięci – tak opisuje swoje doświadczenie Robert. Edward z nostalgią wspomina brak prawdziwych więziennych gitów, podczas gdy Tomasz zmaga się z faktem, że w tym samym roku został ojcem i zamordował człowieka. Każdy z nich musiał przystosować się do życia w zamknięciu, które różni się znacznie od codzienności na wolności.Nina Olszewska zabiera nas w świat tych, których życie zostało zatrzymane na krótszy lub dłuższy czas. Ich dzieci dorastają, zaczynają i kończą szkoły, a najbliżsi rodzą się, umierają lub po prostu znikają z pamięci. Według statystyk prawie połowa z nich powróci za te mury. Trudno jest pojąć, jak trudne jest odnalezienie się na wolności i dlaczego niektórzy z nich odnajdują swoje miejsce jedynie po drugiej stronie krat. Jeśli nie jest tam im dobrze, to jak przetrwać?