Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Pożegnanie krawędzi
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Tytułowe "krawędzie" przybierają wiele form. Mogą być to granice lasów, bariery czy progi, ale nie ograniczają się jedynie do fizycznych linii, które możemy dostrzec. Symbolizują także granice pomiędzy rzeczywistością a snem, pełnią życia a jego pustką, stałością a przemijaniem. Tematy te są głęboko zakorzenione w klasycznej poezji lirycznej. Poezja Goffette’a, pełna buntu, doskonale wpisuje się w ten nurt, eksplorując różne formy literackie - od psalmów i elegii po miłosne liryki. Eksperymentuje z różnorodnymi strukturami, takimi jak dystychy, tercyny, tetrastychy czy sonety. Jego utwory rzadko rymują się w przewidywalny sposób, częściej skupiają się na aliteracjach i asonansach, pozwalając sobie na zabawę interpunkcją i słowem.Goffette jest poetą-podróżnikiem, wędrującym głównie przez krajobrazy Ardenów i Lotaryngii, które kiedyś inspirowały Rimbauda i Verlaine’a. Podobnie jak Rimbaud, Goffette wędruje w swojej wyobraźni, jednak jak Verlaine, podróżuje także w czasie. Krajobrazy zewnętrzne odzwierciedlają jego wewnętrzne przeżycia, ale zawsze pozostaje świadomy rzeczywistości wokół siebie. Granice, które dostrzega na zewnątrz, są odbiciem tych, które próbuje pokonać wewnętrznie. Jak powiedział w jednym z wywiadów: „Rimbe miał rację: nie odjeżdżamy. Ważne, jest to, żeby być gotowym do odjazdu, żeby się nie zasiedzieć. Prawdziwie rimbaudowskie życie rozgrywa się hic et nunc, tu i teraz”. W „Pożegnaniu krawędzi” dominuje melancholia, ale to melancholia hedonisty, który do cna korzysta z życia, podziwiając piękno świata. Na tym polega jego wolność.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
nowa
10,76 zł
jak nowa
Pakujemy dzisiaj
- niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania
- książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji
dobry
widoczne ślady używania
Tytułowe "krawędzie" przybierają wiele form. Mogą być to granice lasów, bariery czy progi, ale nie ograniczają się jedynie do fizycznych linii, które możemy dostrzec. Symbolizują także granice pomiędzy rzeczywistością a snem, pełnią życia a jego pustką, stałością a przemijaniem. Tematy te są głęboko zakorzenione w klasycznej poezji lirycznej. Poezja Goffette’a, pełna buntu, doskonale wpisuje się w ten nurt, eksplorując różne formy literackie - od psalmów i elegii po miłosne liryki. Eksperymentuje z różnorodnymi strukturami, takimi jak dystychy, tercyny, tetrastychy czy sonety. Jego utwory rzadko rymują się w przewidywalny sposób, częściej skupiają się na aliteracjach i asonansach, pozwalając sobie na zabawę interpunkcją i słowem.Goffette jest poetą-podróżnikiem, wędrującym głównie przez krajobrazy Ardenów i Lotaryngii, które kiedyś inspirowały Rimbauda i Verlaine’a. Podobnie jak Rimbaud, Goffette wędruje w swojej wyobraźni, jednak jak Verlaine, podróżuje także w czasie. Krajobrazy zewnętrzne odzwierciedlają jego wewnętrzne przeżycia, ale zawsze pozostaje świadomy rzeczywistości wokół siebie. Granice, które dostrzega na zewnątrz, są odbiciem tych, które próbuje pokonać wewnętrznie. Jak powiedział w jednym z wywiadów: „Rimbe miał rację: nie odjeżdżamy. Ważne, jest to, żeby być gotowym do odjazdu, żeby się nie zasiedzieć. Prawdziwie rimbaudowskie życie rozgrywa się hic et nunc, tu i teraz”. W „Pożegnaniu krawędzi” dominuje melancholia, ale to melancholia hedonisty, który do cna korzysta z życia, podziwiając piękno świata. Na tym polega jego wolność.
