Polskie góry

Przez wiele milionów lat naturalne procesy kształtowały powierzchnię naszej planety, tworząc wyjątkowe formy rzeźby terenu. Góry, które uważane są za jedno z najpiękniejszych osiągnięć natury, swoim majestatem, kształtami i dzikim charakterem stały się symbolem tajemnicy oraz potęgi. Według geografów tereny powyżej 500 m n.p.m. określane są mianem gór, a te w Polsce zajmują około 3% powierzchni kraju, formując wąski pas biegnący na południu. Góry te wchodzą w skład dwóch dużych europejskich systemów – Karpat i Masywu Czeskiego – każde z pasm cechuje inny, wyjątkowy charakter, będący wynikiem różnorodnych epok geologicznych.Sudety, znacznie starsze geologicznie niż Karpaty, zachwycają swoją różnorodnością krajobrazu. Można w nich dostrzec rozległe zrównania podszczytowe, kotły polodowcowe, głębokie jary, granitowe ostańce, skalne labirynty oraz stożki wulkaniczne. Z kolei Karpaty są znane z bieszczadzkich połonin, zagubionych dolin Beskidu Niskiego, gdzie wiosną kwitną drzewa owocowe, a także z gorczańskich polan oraz "morza mgieł," z którego wyłaniają się szczyty Beskidu Wyspowego. Pienińskie łąki i strzeliste granitowe szczyty Tatr są wyjątkowe, podobnie jak monumentalna sylwetka Babiej Góry, najwyższego szczytu Beskidów.Barbara Zygmańska, autorka tekstu, jest doświadczonym przewodnikiem górskim z pasją do zarówno polskich, jak i zagranicznych części Karpat, takich jak Słowacja, Ukraina, Rumunia oraz Czechy. Od lat prowadzi grupy turystów i kursy przewodnickie, dzieli się swoją wiedzą i miłością do gór z kolejnymi pokoleniami.