Polska jest życzliwa

Miejsce naszego zamieszkania w pewien sposób wpływa na naszą tożsamość. Nie tylko my aranżujemy przestrzeń, w której żyjemy, ale również ona kształtuje nas na swój sposób. Czy można tworzyć coś konstruktywnego pomimo braku zgody? Jak funkcjonować obok osób, z którymi się nie zgadzamy, nie czując potrzeby ich przekonywania do naszych racji? Dlaczego w Polsce uśmiech do nieznajomych bywa kojarzony z naiwnością? Jak wiele prawdy kryje się w określeniu "ponury jak Polak"? Czy konflikt pokoleń jest nieunikniony, czy może istnieje sposób na przezwyciężenie tego podziału? Marcin Napiórkowski, ekspert w dziedzinie antropologii codzienności, dogłębnie analizuje polską tożsamość, badając rozpowszechnione stereotypy, które do tej pory akceptowaliśmy. W jego analizie, granice Polski są wyznaczane nie przez rzeki Bug i Odra, lecz przez codzienne symbole, takie jak piekarnik z suszącą się ściereczką czy flaga powiewająca przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Napiórkowski przekonuje, że polskie podziały nie są konieczne i proponuje filozofię „domu” jako przestrzeni, gdzie wspólnotowe rytuały są pielęgnowane, a różnorodność i tożsamość wzajemnie się uzupełniają. Książka jest zbiorem najciekawszych tekstów Napiórkowskiego z ostatnich lat, publikowanych głównie w "Tygodniku Powszechnym".