Polska a sprawa wschodnia 1709-1714 [reprint]

Książka koncentruje się na pięciu latach znaczących zmian wojennych i politycznych po bitwie pod Połtawą, które odegrały kluczową rolę również w historii Polski. Kraj nasz, podobnie jak cała wschodnia Europa, doświadczał w owym czasie głębokiego przekształcenia relacji międzynarodowych. Nigdy wcześniej w XVIII wieku Polska nie była tak blisko zagrożenia pochłonięciem przez rosło w siłę rosyjskie imperium. W obliczu zmieniających się warunków politycznych, Polska wypracowała nową orientację polityczną, co zaowocowało pierwszym sojuszem polsko-tureckim wymierzonym przeciwko Moskwie. Po raz pierwszy w naszej historii, emigracja polityczna zaczęła przygotowywać wyzwolenie kraju, podkreślając dla obcokrajowców konieczność zachowania niezależnej Polski jako bariery przed rosyjską ekspansją. Wyraźnie zaczęły przeplatać się dwa kluczowe zagadnienia stulecia: kwestia polska i kwestie wschodnie. W tym okresie Turcja, realizując misję ochrony polskiej suwerenności, równocześnie dążyła do podboju Ukrainy i Kamieńca jako ostatniego wysiłku swoich malejących ambicji terytorialnych. Opis polskich spraw z tego okresu wymagał połączenia ich z szerszymi przemianami europejskimi. W wyniku niespodziewanego wzrostu rosyjskiej ekspansji po Połtawie i potencjalnych zagrożeń dla Europy, autor skupił się na analizie rosnącej świadomości tego niebezpieczeństwa oraz nastrojów i planów przeciwko Rosji.Autorem książki jest Józef Feldman (1899–1946), polski historyk, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalizujący się w dziejach stosunków polsko-niemieckich, dyplomacji międzynarodowej oraz historii Polski i Francji w XVIII wieku. Feldman jest autorem wielu prac, w tym "Polska w dobie wielkiej wojny północnej 1704–1709" (1925), "Polska a sprawa wschodnia 1709–1714" (1926) czy "Bismarck a Polska" (1938).