Podróż uczona na Wyspę Niedźwiedzią

Powietrze wypełniały krzyki ogromnej ilości ptaków, które gęstymi stadami przecinały mroczną przestrzeń, gdy nagle z nieba opadła ciężka bryła powietrznego kamienia. Zarówno ludzie, jak i zwierzęta wydali nagły, przeraźliwy okrzyk, który stopniowo zanikał, a wraz z tym dźwiękiem upadły z wysoka masywne góry, niszcząc wszystko na swojej drodze – miażdżąc i wiecznie grzebiąc życie, aspiracje, dumę, sławę i złość niezliczonych milionów istnień. Tę apokaliptyczną wizję kreuje Józef Sękowski (1800-1858) w swoim opowiadaniu "Podróż uczona na Wyspę Niedźwiedzią". Pod pseudonimem Sękowski wydał w 1833 roku zbiór zatytułowany "Fantastyczne podróże barona Brambeusa", który szybko zdobył uznanie czytelników. Polskie tłumaczenie tego dzieła, autorstwa Witalisa Olechowskiego, ukazało się drukiem w 1840 roku. Dziś powszechnie uznaje się, że twórczość Sękowskiego, zwłaszcza "Podróż uczona na Wyspę Niedźwiedzią", odgrywa ważną rolę w historii literatury science fiction. Kilka lat temu opowiadanie to zostało przetłumaczone na języki francuski i angielski oraz włączone do antologii polskich nowel fantastycznych.