Piaskowa góra

Wczesne lata 70. ubiegłego wieku, Wałbrzych. Jadzia przybywa pociągiem, oczekując na swojego wuja Kazimierza, który miał ją odebrać. Wuj jednak, zajęty swoim biznesem z pieczarkami, zapomina o Jadzi. Przypadek sprawia, że jej droga krzyżuje się z nadgórnikiem Stefanem Chmurą. Od tego momentu losy Jadzi, która marzyła o cudzoziemskim partnerze i romantycznych podróżach, zostają splecione z krajobrazem Wałbrzycha. Dziewczyna wychodzi za Stefana, mieszka w bloku na Piaskowej Górze i rodzi bliźniaczki: jedną martwą, drugą – Dominikę, odmienną od reszty rodziny. Narracje Katarzyny Bator rozwijają się w różnych czasach i miejscach, by zawsze powrócić do Babelu – największego budynku na Piaskowej Górze. Przez powieść przewijają się babcie Halina i Zofia, matka Jadzia oraz córka Dominika, a pomiędzy nimi różnorodni mężczyźni. W tej złożonej opowieści miłości, konflikty, pragnienia, śmierć i narodziny splatają się w dynamikę losów ludzkich rozciągniętą na dekady. Powieść Bator urzeka precyzyjnością obserwacji oraz epickim rozmachem, oferując czytelnikowi głęboki wgląd w to, kim jesteśmy poprzez pryzmat Piaskowej Góry.