Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Perswazja w wybranych medytacjach...
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka oferuje dogłębną analizę medytacji zapisanych w dwóch siedemnastowiecznych rękopisach. Pierwszy z nich, "Pobudki do zakonnego życia," napisała Teresa Petrycówna, wnuczka słynnego renesansowego uczonego Sebastiana Petrycego. Drugi rękopis, anonimowy, zatytułowany "Kontemplacje męki i śmierci Chrystusa Pana i Odkupiciela naszego," powstał w 1662 roku z inicjatywy norbertanki. Badania autorstwa wykazują, że oba te dzieła silnie zakorzenione są w retorycznej kulturze XVII wieku. Cel tych tekstów skupia się na oddziaływaniu perswazyjnym, mającym kształtować postawy duchowe czytelników.Autor przywiązuje szczególną wagę do odniesień do autorytetów takich jak Pismo Święte, pisma Ojców i Doktorów Kościoła oraz literatura ascetyczno-mistyczna, a także do żywotów świętych. Ważnym elementem badań była analiza elocutio, czyli różnorodnych form językowych i literackich środków stylistycznych, które miały silnie oddziaływać na odbiorców. Symboliczne obrazy i formy języka miały za zadanie inspirować głęboki duchowy rozwój i kontemplację.Medytacje norbertańskie zbadano z różnych punktów widzenia: jako teksty z intencją perswazyjną, przykłady medytacyjnej prozy z siedemnastego wieku, jako wyraz duchowości autorek, a także jako dowód czynnego udziału zakonnic w staropolskiej kulturze literackiej. Te analizy pozwalają zrozumieć, jak istotne były tego rodzaju pisma w kształtowaniu duchowej i intelektualnej rzeczywistości tamtych czasów.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka oferuje dogłębną analizę medytacji zapisanych w dwóch siedemnastowiecznych rękopisach. Pierwszy z nich, "Pobudki do zakonnego życia," napisała Teresa Petrycówna, wnuczka słynnego renesansowego uczonego Sebastiana Petrycego. Drugi rękopis, anonimowy, zatytułowany "Kontemplacje męki i śmierci Chrystusa Pana i Odkupiciela naszego," powstał w 1662 roku z inicjatywy norbertanki. Badania autorstwa wykazują, że oba te dzieła silnie zakorzenione są w retorycznej kulturze XVII wieku. Cel tych tekstów skupia się na oddziaływaniu perswazyjnym, mającym kształtować postawy duchowe czytelników.Autor przywiązuje szczególną wagę do odniesień do autorytetów takich jak Pismo Święte, pisma Ojców i Doktorów Kościoła oraz literatura ascetyczno-mistyczna, a także do żywotów świętych. Ważnym elementem badań była analiza elocutio, czyli różnorodnych form językowych i literackich środków stylistycznych, które miały silnie oddziaływać na odbiorców. Symboliczne obrazy i formy języka miały za zadanie inspirować głęboki duchowy rozwój i kontemplację.Medytacje norbertańskie zbadano z różnych punktów widzenia: jako teksty z intencją perswazyjną, przykłady medytacyjnej prozy z siedemnastego wieku, jako wyraz duchowości autorek, a także jako dowód czynnego udziału zakonnic w staropolskiej kulturze literackiej. Te analizy pozwalają zrozumieć, jak istotne były tego rodzaju pisma w kształtowaniu duchowej i intelektualnej rzeczywistości tamtych czasów.
