Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Parmenides
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
"Parmenides" Platona to dialog z późnego okresu jego twórczości, który uchodzi za jeden z najtrudniejszych zarówno pod względem formy, jak i treści. W tym dziele Platon przedstawia swoją dialektyczną metodę myślenia, która dla niego samego stanowi fundament prawdziwej wiedzy. Platon przekonuje, że źródłem poznania jest racjonalizm, oparty na rozumowym badaniu idei. Wiedza oparta na empirycznych dowodach według niego jedynie bada rzeczy, ale nie idee, i w związku z tym obserwacja nie jest metodą naukową. W jego wizji teoretyczna matematyka zbliża się do ideału nauki, ale to dialektyka jest najwyższą formą poznania, pozwalającą na badanie idei i wyjaśnianie zjawisk.W tym dialogu Platon nawiązuje do koncepcji eleatów, zgodnie z którymi wszystko jest zmienne, i konfrontuje je z poglądami Parmenidesa, który opowiadał się za niezmiennością i stałością. Rozwija przy tym pojęcie "Jedna", argumentując, że "Jedno" nie może być częścią całości, ani mieć części, jeśli istnieje poza innymi rzeczami.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
"Parmenides" Platona to dialog z późnego okresu jego twórczości, który uchodzi za jeden z najtrudniejszych zarówno pod względem formy, jak i treści. W tym dziele Platon przedstawia swoją dialektyczną metodę myślenia, która dla niego samego stanowi fundament prawdziwej wiedzy. Platon przekonuje, że źródłem poznania jest racjonalizm, oparty na rozumowym badaniu idei. Wiedza oparta na empirycznych dowodach według niego jedynie bada rzeczy, ale nie idee, i w związku z tym obserwacja nie jest metodą naukową. W jego wizji teoretyczna matematyka zbliża się do ideału nauki, ale to dialektyka jest najwyższą formą poznania, pozwalającą na badanie idei i wyjaśnianie zjawisk.W tym dialogu Platon nawiązuje do koncepcji eleatów, zgodnie z którymi wszystko jest zmienne, i konfrontuje je z poglądami Parmenidesa, który opowiadał się za niezmiennością i stałością. Rozwija przy tym pojęcie "Jedna", argumentując, że "Jedno" nie może być częścią całości, ani mieć części, jeśli istnieje poza innymi rzeczami.
