Pani Egucka w labiryncie nocy

Elżbieta Stankiewicz-Daleszyńska to uznana autorka, która zyskała szerokie uznanie w literackim świecie. W setną rocznicę Powstania Wielkopolskiego jej książka "Trzy światy ze zwycięską baranicą" zdobyła pierwsze miejsce w kategorii powieść w prestiżowym Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Romana Wilkanowicza. Autorka lubi eksplorować niekonwencjonalne sposoby przedstawiania rzeczywistości, w której często poszukuje i akcentuje dobro. Jej literacka kariera rozpoczęła się w 1984 roku, kiedy zadebiutowała poezją w czasopiśmie "Nurt". Od tego czasu opublikowała kilka uznanych tytułów, w tym "Pani Egucka w labiryncie nocy" (2009), "APO 2012" (2011), czy "Siedem Światów i Siódme Niebo" (2012). Jej opowiadanie „Dzień ni w pięć ni w dziewięć” zostało wyróżnione w Ogólnopolskim Konkursie im. Leopolda Staffa. Powieść "Widma miejsca i czasu" przyniosła jej w 2014 roku prestiżową nagrodę "Świętokrzyskie Gustawy", a w konkursie im. G. Herlinga-Grudzińskiego zdobyła pierwsze miejsce za prozę. Twórczość pisarki była wielokrotnie publikowana w licznych antologiach oraz w czasopismach literackich takich jak "Akant", "Radostowa", "Nihil Novi" czy "eleWator". Jej książka "Spazm" z 2016 roku ukazała się zarówno w polskiej, jak i angielskiej wersji językowej. Dwa lata później wydała dzieło zatytułowane "Pani Egucka i Trójkąt Metafizyczny". Styl Stankiewicz-Daleszyńskiej porównywany jest do mrocznej atmosfery utworów Edgara Allana Poe. Choć w jej twórczości nie brakuje optymistycznych refleksji, zawiera ona elementy tajemnicze i fascynująco nierzeczywiste. Główna bohaterka wielu historii, Pani Egucka, stanowi alter ego pisarki. Jest to postać, która prowadzi czytelnika przez niecodzienne światy, pełne duchów i zjaw, aż po ostateczne odkrycia miłości i dobra. Czytelnik musi podjąć wyzwanie, by nadążyć za jej literackimi eskapadami. Początkowe wrażenie, że mamy do czynienia z pamiętnikiem, szybko przeradza się w odczucie unoszenia się w balonie, gdzie każdy detal i sytuacja nabierają nowego, pełniejszego znaczenia, przywodząc na myśl surrealistyczne dzieła Ildefonsa Houwalta.