Ostatnie dni lata

Łukasz Nicpan w swojej książce "Ostatnie dni lata" oferuje czytelnikom poruszającą i przemyślaną poetycką medytację nad utratą i żalem. Wiersze w tym zbiorze opowiadają o bolesnym doświadczeniu utraty matki, opisując zarówno emocjonalną pustkę, która zapełnia życie opuszczonego syna, jak i tę znaczeniową "kosmiczną" pustkę, której nie można do końca pojąć. Są to wiersze przesycone liryzmem i subtelną introspekcją, które oddają realność codzienności – puste mieszkanie, milczący telefon, półki z książkami, do których już nikt nie sięgnie. Zmuszają one do refleksji nad chwilami, które definitywnie zmieniły życie autora.Nicpan potrafi umiejętnie połączyć intensywność bólu z ciepłem wspomnień, szczególnie tych z dzieciństwa, kiedy to wakacje spędzane były na bałtyckich plażach. Stąd też znaczenie tytułu, przywołującego nie tylko emocje związane z rozpaczą, ale również ożywiającego nostalgiczne obrazy minionych lat radości. Jak podkreśla Przemysław Kuliński w recenzji dla "Nowych Książek", poezja Nicpana jest jednocześnie delikatna i mocno oddziałująca na odbiorcę, stanowiąc wyraziste świadectwo osobistych przeżyć.Autor, urodzony w Łodzi w 1950 roku, po ukończeniu polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, przez pewien czas pracował w redakcji "Nowych Książek". Po odejściu w okresie stanu wojennego, poświęcił się tłumaczeniom literatury anglojęzycznej. Debiutował wierszami w "Nowym Wyrazie" w 1978 roku, a jego twórczość znalazła uznanie w takich tomikach jak "Czyste ratownictwo" i "Kwanty". Najnowsze dzieło, "Do czytającej list", wydane w 2014 roku przez Wydawnictwo VEDA, dopełnia jego długą literacką podróż. Dziś Nicpan mieszka z żoną, psami i kotami na wsi w sercu Puszczy Kampinoskiej.