Opiłki i okruszki

W roku 1953, w nieokreślonym miejscu w Polsce, rozpoczyna się opowieść widziana oczami dziecka. Otoczony przez bliskie mu osoby, takie jak mama i babcia, bohater dorasta w świecie, który z biegiem lat staje się coraz bardziej złożony i pełen kontrastów. Stopniowo zyskuje świadomość przestrzeni poza domem, co jest zarówno kuszące, jak i przerażające. Język ewoluuje wraz z bohaterem, ukazując jego dojrzewanie oraz poczucie świadomości otaczającego go świata.Narracja jest skonstruowana w formie ciągu scen, krótkich retrospekcji obejmujących lata życia bohatera - od dzieciństwa, przez dorosłość, aż po ponowne zdziecinnienie w roku 2045. Każdy rok to jeden fragment układanki, który składa się na całość opowieści. To migawki z życia, drobne okruchy wspomnień, które choć błahe czy ulotne, pozostawiają trwały ślad w pamięci bohatera.Przez cały czas jesteśmy świadkami tego, jak bohater podejmuje decyzje, dokonuje wyborów i jak te chwile są zapisywane w jego umyśle. Są to momenty zarówno bolesne, jak i pełne szczęścia, kształtujące jego los. Powieść to zbiór pozornie przypadkowych wycinków z codzienności, które w sposób nieoczekiwany okazują się znaczące, jakby ktoś przerzucał strony dziennika, wyszukując te najważniejsze, które determinują nasze życie i stają się nieodłączną częścią naszej historii.