Operacja Reichswehra

Polscy przywódcy, w tym czołowi politycy, dowódcy wojskowi oraz szefowie wywiadu, znaleźli się w bardzo trudnej sytuacji 17 września 1939 roku, gdy zbiegli na granicę z Rumunią. Ich celem była rzeka Czeremosz z mostem, aby uciec przed nadciągającymi wojskami okupacyjnymi, pozostawiając naród w potrzebie. Jeden z głównych strategów tamtego czasu, Ludwik Bociański, mimo usiłowań zatrzymania marszałka Rydza-Śmigłego, spotkał się z brutalnym odrzuceniem. W akcie desperacji podjął próbę samobójczą, strzelając sobie w pierś, a następnie został przewieziony do szpitala w Rumunii, gdzie walczył o życie przez kilka miesięcy, wychodząc z tej walki jako człowiek złamany.

Operacja Reichswehra jest powszechnie uznawana za jedno z najbardziej brawurowych i skutecznych przedsięwzięć wywiadowczych Drugiego Oddziału Sztabu Generalnego/Głównego w okresie międzywojennym. Była misternie zaplanowana przez szefów polskiego wywiadu o różnych orientacjach politycznych. Dzięki odwadze i sprytowi rotmistrza Jerzego von Nałęcz Sosnowskiego, władze II RP zyskały cenny wgląd w plany wojskowe Niemiec. Pozostaje pytanie, czy ówcześni politycy potrafili wykorzystać tę wiedzę, podejmując odpowiednie działania obronne i dyplomatyczne, aby zapewnić Polsce pokój?

Władysław Bartoszewski w pełni docenia wysiłki Zacharskiego w dążeniu do odkrywania prawd historycznych i ich prezentacji. Z kolei Piotr Gontarczyk, historyk, zauważa profesjonalizm Zacharskiego, który jako były szpieg PRL, teraz rolę historyka, był w stanie rozpracować rosyjską siatkę wywiadowczą w Polsce. Generał Sławomir Petelicki przyznaje, że zmienił swoje opinie o Zacharskim po lekturze jego „Rosyjskiej ruletki”, dostrzegając, jak mało wiedział o rzeczywistej potędze rosyjskiego wywiadu działającego w kraju.