Od Wiednia do Londynu

Wspomnienia jednego z czołowych polskich oficerów, gen. dyw. Juliusza Rómmla, stanowią istotny zapis wydarzeń z jego kariery wojskowej. Pełniąc rolę szefa sztabu, Rómmel brał udział w kluczowych starciach, takich jak bitwa pod Komarowem w 1920 roku oraz obrona Warszawy w 1939 roku. Jego 1. Dywizja Jazdy, będąca elitą polskiej kawalerii, składała się z dwóch brygad po trzy pułki oraz dywizjonu artylerii konnej. Podczas walk z wojskami Budionnego, dywizja odnosiła sukcesy, mimo że dopiero wdrażano nowe taktyki opracowane przez Rómmla.Rómmel, będąc szefem sztabu od dwóch miesięcy, zyskał głęboką wiedzę na temat działań wojsk przeciwnika. Rozkazy dla Konnej Armii Budionnego były codziennie przechwytywane i odszyfrowywane, dostarczając cennych informacji, choć niestety brakowało sposobu na szybkie przekazanie ich do odpowiednich jednostek. W czasie wojny, Rómmel i Kutrzeba znaleźli się w centrum niemieckiej propagandy, wielokrotnie fotografowani jako dowód hitlerowskiego sukcesu.Podczas rozmów z gen. von Blaskowitzem, przedstawiono polskim dowódcom warunki kapitulacji. Oficer niemiecki, choć początkowo stanowczy, wyraził uznanie dla odwagi polskich żołnierzy broniących stolicy, co skłoniło go do zaproponowania honorowych warunków kapitulacji. Po opanowaniu napiętej atmosfery, obie strony przeszły do rzeczowych negocjacji.