Od ławeczki do ławeczki

Książka ta łączy w sobie elementy autobiograficzne, które czasami są wiernym odzwierciedleniem rzeczywistości, a innym razem stanowią luźną interpretację. Postacie opisane w tej opowieści są często złożeniem różnych cech kilku rzeczywistych osób, a niekiedy nie mają bezpośrednich odpowiedników. Choć brak tu postaci w pełni prawdziwych, nie ma też takich, które byłyby wyłącznie fikcją. W książce poruszany jest temat starości, która w dobie rozwijającej się technologii i zagrożenia epidemiologicznego, pozostaje trudnym wyzwaniem, z którym nikt dotąd nie umiał sobie w pełni poradzić — ani z zjawiskiem samej starości, ani z pandemią koronawirusa. Autorka, Maria Lewińska, zwraca szczególną uwagę na unikalność tego okresu i powszechne zdumienie, że mimo postępu technologicznego, te problemy wciąż pozostają nierozwiązane.