Obrona przypadku. Teksty o prozie 2

Janusz Drzewucki nie aspiruje do roli strażnika literackiego piedestału ani kanonu. W swoich esejach o polskiej prozie ostatnich lat podąża własnymi ścieżkami, nie próbując zakwestionować ustalonych już hierarchii. Posiada własną opinię i listę pisarzy, których twórczość regularnie śledzi. Dzięki temu jego podejście zyskuje na obiektywności. Nie używa więc utartych etykiet ani nie tworzy nowych.Drzewucki wyróżnia się rzetelnością analizy, co sprawia, że jego przemyślenia o twórczości literackiej osiągają poziom wymagany przez historię literatury. Nie bawi się w subtelne aluzje dostępne tylko dla wąskiego grona czytelników, nie zwodzi odbiorców mrugnięciem oka. Jego ciekawość skierowana jest ku mimetyczności prozy, czyli trudowi włożonemu przez pisarzy w odzwierciedlenie świata. W efekcie, literatura, którą przedstawia, nie koncentruje się na sobie, ale na rzeczywistości, która kształtuje nasze życie.W swojej książce "Obrona przypadku" Drzewucki bada nie tylko tematykę, ale też sposób ujęcia narracji, przy czym nie popada w skrajności, ani jeśli chodzi o analizę społeczeństwa, ani w ocenie formalnych aspektów. Łącząc te zalety z klarownym stylem i przystępnością, którą rzadko widuje się w literaturoznawstwie, jego książkę można polecić uczniom i studentom, jako cenny przewodnik po współczesnej literaturze.Piotr Mitzner