Oblicza

Oddychanie, spacerowanie po parku, obserwowanie otoczenia, delektowanie się filiżanką herbaty, wygodnie siedząc w fotelu, delikatne muśnięcie dłonią po przedmiotach czy pisanie poezji - każda z tych codziennych czynności przenika przez twórczość Pauliny Mularczyk. Dla tej autorki poezja jest kluczem do głębszego przeżywania każdego momentu. W jej utworach, które noszą tytuł „Oblicza wersów”, czuć intensywność emocji uwalnianych po długim czasie. Teraz nadszedł moment, by je subtelnie odsłonić.Zakochana jestem w pełnym radości chrobotaniu, w uśmiechu malowanym pędzlem, który z lekkością tworzy rzeczywistość w ciszy pełnej piękna. Pędzel ten rozlewa kolory świata, ukrywa blaski i cienie pod płótnem, tworząc dzieło pełne harmonii, dające wytchnienie każdemu odbiorcy. Zatracam się w procesie twórczym, nasze „Ja” na białym płótnie z niecierpliwością czeka, aż myśli zaczną działać.Żmija, o której piszę, wije się pomiędzy niepewnościami, pozostawia za sobą kolejnych partnerów, wpuszczając swój jad w nieświadomych. Żerując na ich strachu, syczy słodkie słowa do ucha, zwinna jak zawsze, oplata się wokół szyi, wlewając toksynę prosto do serca. To nie wąż zwiódł Ewę, lecz to kobieta z niezwykłą przebiegłością zmienia się, zrzuca skórę, stając się chwilowo niewinna.