Nieśmiertelność. Prometejski sen medycyny

Andrzej Szczeklik w swojej najnowszej książce, zatytułowanej przewrotnie "Nieśmiertelność," pozwala nam po raz kolejny zachwycić się swoją głęboką wiedzą i wyjątkowym stylem pisarskim, mimo że publikacja ta została wydana po jego śmierci. Podtytuł "Prometejski sen medycyny" odzwierciedla marzenia Szczeklika, które dzielił z wieloma słynnymi postaciami przeszłości i teraźniejszości, o pragnieniu ludzkiej nieśmiertelności.Szczeklik był aktywnym uczestnikiem i świadkiem dynamicznych zmian, które zaszły w medycynie w jego czasach, i uczynił te skomplikowane tematy bardziej przystępnymi, pisząc o nich w sposób pasjonujący i klarowny. Rozprawiał równie swobodnie o najnowszych osiągnięciach nauki, takich jak klonowanie i genetyka, jak i o starożytnych praktykach Egipcjan czy Greków, włączając w to też mity, magię, a także rytuały Azteków i szamanów syberyjskich. Podchodził do współczesnych problemów etycznych z perspektywy człowieka zakorzenionego w głębokich wartościach kulturowych."Nieśmiertelność" jest swego rodzaju testamentem humanisty, którego słowa medycyna powinna zinterpretować z należytą troską o przyszłość człowieka. Czesław Miłosz, we wstępie do innego dzieła Szczeklika, zauważył, że umiejętność stawiania trafnych diagnoz przypomina niekiedy działalność szamana, a nie naukowego badacza, co daje obraz istotnej ciągłości tej profesji na przestrzeni wieków, balansującej na granicy życia i śmierci.Podobnie, Wisława Szymborska nadała jego dziełom dodatkowy kontekst, przyznając, że potrafił on mówić nie tylko o nieoczywistych kwestiach, ale i o tych wydawałoby się dobrze znanych, z prawdziwą pasją. Andrzej Wajda w swoich refleksjach po śmierci Szczeklika odniósł się do konieczności poszukiwania mocnego oparcia na drodze do prawdziwej nieśmiertelności – tej, która zostaje z nami na zawsze. Te słowa podkreślają, dlaczego lektura tej książki po jego odejściu wywołuje głębokie wzruszenie.