Nie ma mnie bez Ciebie. Tom 2

Słuchajcie, muszę Wam coś powiedzieć o tej książce, bo serio, nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Zaczęłam czytać i myślałam, że będzie jak w pierwszym tomie, czyli dużo irytacji i mało radości. A tu? Totalne zaskoczenie.

Pierwszy rozdział mnie nie kupił. Wręcz przeciwnie, odłożyłam książkę na bok i pomyślałam, że szkoda mojego czasu. Ale coś mnie jednak gryzło. No i wróciłam. I wiecie co? To była jedna z lepszych decyzji czytelniczych, jakie ostatnio podjęłam.

Ta druga część to zupełnie inna bajka. Autorka tutaj naprawdę pokazała, na co ją stać. Fabuła jest tak poprowadzona, że nie wiadomo, co się dzieje. Raz śmiejesz się, raz płaczesz, raz chcesz rzucić książką o ścianę, a za chwilę czytasz dalej, bo nie możesz się oderwać. To jest ten typ historii, który wciąga jak bagno. I nie chcesz z niego wyjść.

Matthew w tej odsłonie to facet, który w końcu zaczyna myśleć. Nie ma już tych wszystkich głupich zagrajek z pierwszego tomu. Tu jest facet, który stracił coś ważnego i próbuje to odzyskać. I to jest właśnie to, co sprawia, że go lubisz. Bo widzisz, że mu zależy. Że nie udaje. Że jest prawdziwy.

Cała ta historia z udawaną utratą pamięci? Genialna. Siedziałam i myślałam, jak to możliwe, że ktoś może tak dobrze grać. Albo może to wszyscy wokół byli tak źli w odkrywaniu prawdy, że nikt nie zauważył, co się naprawdę dzieje. Tak czy inaczej, trzymało mnie to aż do końca.

I ten koniec. Nie powiem Wam, co się dzieje, bo szkoda, ale powiem tak. Niektórzy dostali to, na co zasłużyli. I wcale nie było mi ich szkoda. Wręcz przeciwnie. Było mi tylko szkoda jednej osoby. Ale to już musicie sami odkryć.

Jeśli czytaliście pierwszy tom i Wam się nie podobał, to dajcie szansę drugiemu. Naprawdę. To jest coś, co wynagradza wszystkie te irytujące momenty z pierwszej części. A jeśli nie czytaliście pierwszego, to musicie zacząć od niego. Nie da się zrozumieć tej historii bez znajomości poprzedniego tomu. Chyba że chcecie się czuć, jakbyście weszli do filmu w połowie seansu.

Dla mnie to było coś specjalnego. Nie spodziewałam się, że ta seria może mnie tak zaskoczyć. I to jest właśnie to, co w niej najlepsze. Że nie wiesz, czego się spodziewać. Że każda strona to nowa niespodzianka. Że autorka nie boi się zaskakiwać.

Więc tak, polecam. Ale z głową. Zacznijcie od pierwszego tomu, nawet jeśli Was będzie irytował. Bo drugi? Drugi to jest coś, co zostanie Wam w głowie na długo. I to w najlepszy możliwy sposób.