Nie czekam na szklankę wody. O świadomej niedzietności

W naszym społeczeństwie ciągle brakuje adekwatnego określenia dla kobiet, które świadomie wybierają życie bez dzieci, nie opierającego się na idei braku. Istnieje wiele ścieżek prowadzących do rodzicielstwa, jak i wiele prowadzących do decyzji o niedzietności. Przyczyn, dla których niektórzy rezygnują z posiadania dzieci, jest mnóstwo: począwszy od świadomego wyboru i stylu życia, poprzez wpływ sytuacji ekonomicznej i zdrowotnej, aż po obawy związane z kryzysem klimatycznym czy wojennym, oraz unikanie traum przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Bywa, że brak dzieci wynika z niespodziewanej niemożności znalezienia odpowiedniej miłości w odpowiednim czasie, czasem z kolei z perfekcjonizmu i lęku przed przeciętnością w roli rodzica. Narracje osób bezdzietnych zyskują na popularności i mają potencjał, by zmieniać tradycyjne postrzeganie ról kobiecych i męskich, jednocześnie zmuszając do refleksji nad współczesnymi wzorcami partnerstwa i rodziny. Istnienie bezdzietnych nie czyni ich życia uboższym czy mniej wartościowym – ich doświadczenia są po prostu różnorodne. Katarzyna Tubylewicz wsłuchuje się w te historie, ujmując również perspektywę partnerów. Zestawiając skandynawskie i polskie podejście do macierzyństwa i ojcostwa, analizuje sytuację demograficzną w różnych krajach, zastanawiając się, czy to kryzys, czy rewolucja zmieniająca tkankę społeczną. Książka to połączenie reportażu i eseju, gdzie opowieść o niedzietności staje się metaforą naszej wspólnej przemiany. Życie między różnymi krajami skłoniło autorkę do głębokiej analizy intymnych aspektów życia ludzi. Społeczne oczekiwania często wpływają na nasze wybory miłosne i rodzinne, a wywalczenie przestrzeni dla indywidualności, zwłaszcza dla kobiet, w tej sferze wydaje się szczególnie trudne. Świadoma decyzja o niedzietności to temat istotny dla współczesności, który może przekształcić społeczeństwo bardziej niż wiele politycznych postanowień. Poszerza nasze rozumienie i reakcję na odmienność, zwłaszcza gdy dotyczy kobiet. Sama Tubylewicz, jako matka jedynaka w Szwecji, gdzie to rzadkość, często spotykała się z pytaniem: "A kiedy następne?". Jednak życie jej rodziny było pełne, podobnie jak życie opisywanych przez nią bezdzietnych kobiet i ich partnerów. Wzrost liczby bezdzietnych zmienia społeczną rzeczywistość, co uzasadnia potrzebę dyskusji i pisania na ten temat.