Na powrozie ułudy. Tom 3

Czy to możliwe, że Feliks Dzierżyński przedstawił swoim współpracownikom śmiałą strategię skierowaną przeciwko wywiadom i kontrwywiadom Francji, Anglii, Polski oraz innych państw powstałych po I wojnie światowej i rozpadzie imperium Romanowów? Działania Dzierżyńskiego i młodych sowieckich służb miały na celu zdezorientowanie przeciwników poprzez blokadę dostępu do prawdziwych informacji, podobnie jak robił to Trepow. Kreowanie wiarygodnych postaci miało zdobyć zaufanie białej emigracji, co miało się przełożyć na wpływ u zachodnich wywiadów oraz na postawy ich rządów.Dzierżyński zasugerował stworzenie sieci dezinformacji, aby wykorzystać zachodnich informatorów, zarówno tych będących po stronie ideologicznej, jak i tych opłacanych, w celu podtrzymywania złudzeń o rzeczywistości. To miało na celu przekonanie uczestników międzynarodowej areny do zwrócenia się przeciwko sobie nawzajem, podczas gdy Sowieci mogli spokojnie działać w cieniu.Niezależnie od tego, czy misterny plan Dzierżyńskiego był skuteczny dla wszystkich, wszechobecne podziały w politycznych i ideologicznych sferach tamtego okresu przyniosły intrygujące wyzwania. Ludzie, którzy kiedyś walczyli z caratem, teraz byli podzieleni nie tylko na podstawie pochodzenia narodowego, ale także ideologii. Jak polskie służby wywiadowcze poradziły sobie na tle tych międzynarodowych zawirowań? Czy również wzięły udział w wyścigu o wpływy i zdobycze?Trzeci tom cyklu "Oblicza prowokacji" rzuca światło na tę misterną siatkę szpiegowską stworzoną przez Sowietów w ramach operacji Trust. W czasach, gdy młode państwo bolszewickie potrzebowało chwili spokoju po wydarzeniach pierwszej wojny światowej oraz wojny z Polską, strategia ta miała przygotować grunt dla Nowej Ekonomicznej Polityki i ożywienia gospodarczego ZSRS. Jakie były efekty tych działań? Czy ta skomplikowana gra przyniosła zamierzony efekt?