Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Muzeum Starożytności w Wilnie. Historia i rekonstrukcja zbiorów malarstwa i grafiki
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka przedstawia dynamiczną i pełną zwrotów historii genezy i funkcjonowania Muzeum Starożytności w Wilnie w latach 1856-1865. Szczególną uwagą obdarzono wydarzenia związane z transferem znacznej części wileńskich zbiorów do Muzeum Rumiancewskiego w Moskwie w latach 1868-1869. Autor dogłębnie analizuje skomplikowane losy wielu dzieł sztuki, zarówno malarstwa, jak i grafiki, po zamknięciu moskiewskiego muzeum w XX wieku. Po zamknięciu, większość tych eksponatów trafiła do Państwowego Muzeum Historycznego oraz do Muzeum Sztuk Pięknych im. A. S. Puszkina w Moskwie. W latach 50. i 70. część zbiorów została przekazana Litewskiemu Muzeum Narodowemu w Wilnie. Autor badał genealogię eksponatów, identyfikując autorów niektórych obrazów oraz postaci przedstawione na wybranych portretach. Książka kończy się prezentacją wartościowych materiałów źródłowych, takich jak wyciągi z korespondencji dotyczących przewozu zbiorów do Moskwy oraz szczegółowe akta zdawczo-odbiorcze. Dzięki nim udało się rozpoznać i przyporządkować numery inwentarzowe znacznej części opisanych obiektów.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka przedstawia dynamiczną i pełną zwrotów historii genezy i funkcjonowania Muzeum Starożytności w Wilnie w latach 1856-1865. Szczególną uwagą obdarzono wydarzenia związane z transferem znacznej części wileńskich zbiorów do Muzeum Rumiancewskiego w Moskwie w latach 1868-1869. Autor dogłębnie analizuje skomplikowane losy wielu dzieł sztuki, zarówno malarstwa, jak i grafiki, po zamknięciu moskiewskiego muzeum w XX wieku. Po zamknięciu, większość tych eksponatów trafiła do Państwowego Muzeum Historycznego oraz do Muzeum Sztuk Pięknych im. A. S. Puszkina w Moskwie. W latach 50. i 70. część zbiorów została przekazana Litewskiemu Muzeum Narodowemu w Wilnie. Autor badał genealogię eksponatów, identyfikując autorów niektórych obrazów oraz postaci przedstawione na wybranych portretach. Książka kończy się prezentacją wartościowych materiałów źródłowych, takich jak wyciągi z korespondencji dotyczących przewozu zbiorów do Moskwy oraz szczegółowe akta zdawczo-odbiorcze. Dzięki nim udało się rozpoznać i przyporządkować numery inwentarzowe znacznej części opisanych obiektów.
