Mroczna natura

Od dawien dawna fascynuje mnie świat wikingów — ich kultura, wierzenia, surowość życia i tajemnicza aura, która otacza te czasy. To właśnie ta fascynacja sprawiła, że skuszona opisem książki oraz licznymi opiniami w mediach społecznościowych sięgnęłam po „Mroczną naturę” Agnieszki Sour.
Czy było warto? I tak, i nie.
Początek powieści zapowiadał naprawdę obiecującą historię. Autorka z dużą dbałością o szczegóły przedstawia topografię miejsc, w których rozgrywa się akcja. Jej opisy są plastyczne i działają na wyobraźnię — miałam momentami wrażenie, jakbym mogła przenieść się wprost na surowe ziemie, które przemierzają bohaterowie. W tym aspekcie Agnieszka Sour zdecydowanie pokazuje swój warsztat.
Równie ciekawie zostało przedstawione życie i zwyczaje „współczesnych wikingów” Autorka częściowo oddała klimat tamtych czasów, ukazując zarówno ich siłę, bezwzględność, jak i przywiązanie do tradycji oraz wierzeń. To właśnie ten historyczno-fantastyczny klimat był dla mnie jednym z mocniejszych punktów tej historii.
Niestety, nie wszystko przypadło mi do gustu. Relacja pomiędzy głównymi bohaterami z czasem zaczęła mnie męczyć — momentami rozwijała się bardzo dynamicznie, by za chwilę zwolnić i zamienić się w zbyt długą, spokojną sielankę. Miałam poczucie, że historia mogła zostać poprowadzona z większą równowagą, a emocje bohaterów mogły wybrzmieć mocniej.
„Mroczna natura” to książka, którą czyta się szybko i która pozwala przyjemnie spędzić czas. Ma w sobie tajemnicę, surowy klimat dawnych czasów i ciekawie zarysowany świat wikingów. Jednak po obiecującym początku oczekiwałam czegoś więcej — większego napięcia, mocniejszych emocji i historii, która zostanie ze mną na dłużej.
Zakończenie pozostawia otwartą furtkę do kontynuacji serii i daje nadzieję, że kolejna część rozwinie wątki, które tutaj zostały rozpoczęte. Pozostaje tylko czekać, kiedy autorka zabierze nas ponownie do tego świata.
Podsumowując — „Mroczna natura” była przyjemną przygodą, ale zabrakło mi w niej tego czegoś, co sprawiłoby, że długo po odłożeniu książki nadal wracałabym myślami do bohaterów i ich historii.