Monolok

Stary fryzjer z Grochowa z nostalgią wraca myślami do minionych czasów, kiedy to strzygł mieszkańców swojej dzielnicy i kochał pewną kobietę. W jego wspomnieniach miasto zdaje się znikać pod warstwami nowoczesności, ale on ocala je niczym cierpliwy golibroda goli czas – ostrożnie i czasem pod włos. Urodzony w 1940 roku w Warszawie, nie ma najszczęśliwszego początku, przechodząc przez sierociniec i szkołę fryzjerską, aż po dorosłość pełną pracy i miłości. Każde nowe wspomnienie otwiera kolejne drzwi do przeszłości, ilustrującej historie ludzi, którzy zasiadali w jego fotelu, bez względu na ich status społeczny – od doliniarza po profesora. W tych opowieściach pojawiają się gołębiarze, wróżki, zakopane dzwony, płonące łabędzie, a także listonosz z problemami ze wzrokiem i kobieta, którą uderzył piorun. Grochów, mimo że to tylko fragment Warszawy, jawi się jako miejsce pełne niecodziennych historii. „Monolok”, traktat na temat fryzjerskiego rzemiosła, jest poetycką opowieścią o świecie, który przetrwał jedynie w pamięci i jednocześnie hołdem dla sztuki opowiadania. Nawet jeśli te historie są wytworem wyobraźni, pozostają częścią dawnego świata.