Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Monet. Biografia
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Claude Monet urodził się 14 listopada 1840 roku, twierdząc odważnie, że jest „Paryżaninem z Paryża”. Jego droga do uznania przypominała nierówne, brukowane uliczki dziewiętnastowiecznej stolicy Francji. Monet nie podróżował samotnie; w towarzystwie takich artystów jak Pissarro, Renoir, Sisley i Bazille, przecierał nowe szlaki. Tworzył nie tylko sztukę, ale całkiem nowy kierunek, który rzucał wyzwanie tradycyjnym konwencjom Salonu. W ten sposób, dzięki jego innowacyjnej wizji, dokonała się w malarstwie rewolucja, prowadząca do rozkwitu impresjonizmu. Monet postrzegał świat w sposób niecodzienny, co skrupulatnie opisuje Pascal Bonafoux. Jego książka prowadzi czytelnika przez czasy życia Moneta, opowiadając historię jego twórczości, przyjaźni i poszukiwań siebie samego poprzez malarstwo. To także opowieść o Paryżu i fascynującym życiu artystów tamtej epoki.Paul Cezanne napisał: „Monet to tylko oko, ale, mój Boże, co za oko!” Gustave Geffroy zauważył, że światło w pracach Moneta zmienia esencję przedmiotów, czyniąc je niemal przezroczystymi, jakby oświetlonymi od środka. W zgodzie z obserwacją André Malraux, że biografia artysty jest biografią artystyczną, Pascal Bonafoux doskonale oddaje tę myśl. Czytelnik niemal słyszy echa epoki poprzez jego pióro, jak zauważyło Le Magazine littéraire.W swojej opowieści Bonafoux ożywia wiele postaci, takich jak Armand Gautier, Eugène Boudin i Johan Jongkind, a także przyjaciół Moneta, z którymi prowadził pełne inspiracji dyskusje: Bazille, Renoir, Courbet, a nawet Manet. Podążanie za losami Moneta odsłania rewolucję w świecie sztuki schyłku XIX wieku. Cytowane artykuły prasowe dokumentują ewolucję krytyki od jej początkowej niechęci, poprzez komentarz Louisa Leroya na wystawie w 1874 roku, który nadał impuls do nazwania nurtu impresjonizmem, aż do późniejszego sukcesu artysty.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Claude Monet urodził się 14 listopada 1840 roku, twierdząc odważnie, że jest „Paryżaninem z Paryża”. Jego droga do uznania przypominała nierówne, brukowane uliczki dziewiętnastowiecznej stolicy Francji. Monet nie podróżował samotnie; w towarzystwie takich artystów jak Pissarro, Renoir, Sisley i Bazille, przecierał nowe szlaki. Tworzył nie tylko sztukę, ale całkiem nowy kierunek, który rzucał wyzwanie tradycyjnym konwencjom Salonu. W ten sposób, dzięki jego innowacyjnej wizji, dokonała się w malarstwie rewolucja, prowadząca do rozkwitu impresjonizmu. Monet postrzegał świat w sposób niecodzienny, co skrupulatnie opisuje Pascal Bonafoux. Jego książka prowadzi czytelnika przez czasy życia Moneta, opowiadając historię jego twórczości, przyjaźni i poszukiwań siebie samego poprzez malarstwo. To także opowieść o Paryżu i fascynującym życiu artystów tamtej epoki.Paul Cezanne napisał: „Monet to tylko oko, ale, mój Boże, co za oko!” Gustave Geffroy zauważył, że światło w pracach Moneta zmienia esencję przedmiotów, czyniąc je niemal przezroczystymi, jakby oświetlonymi od środka. W zgodzie z obserwacją André Malraux, że biografia artysty jest biografią artystyczną, Pascal Bonafoux doskonale oddaje tę myśl. Czytelnik niemal słyszy echa epoki poprzez jego pióro, jak zauważyło Le Magazine littéraire.W swojej opowieści Bonafoux ożywia wiele postaci, takich jak Armand Gautier, Eugène Boudin i Johan Jongkind, a także przyjaciół Moneta, z którymi prowadził pełne inspiracji dyskusje: Bazille, Renoir, Courbet, a nawet Manet. Podążanie za losami Moneta odsłania rewolucję w świecie sztuki schyłku XIX wieku. Cytowane artykuły prasowe dokumentują ewolucję krytyki od jej początkowej niechęci, poprzez komentarz Louisa Leroya na wystawie w 1874 roku, który nadał impuls do nazwania nurtu impresjonizmem, aż do późniejszego sukcesu artysty.
