Między kartką a ekranem. Cyfrowe eksperymenty z medium książki w Polsce

To zredagowany opis książki Piotra Mareckiego, który ukazuje, jak media cyfrowe wpłynęły na ewolucję książki jako cywilizacyjnego artefaktu. Autor analizuje sześć polskich dzieł literackich powstałych w latach 1975-2013, uznając je za reprezentatywne dla ery późnego druku. Utwory te łączą cechy analogowe i cyfrowe, tworząc hybrydy tekstowe, które tworzą mosty między tradycyjną kartką a nowoczesnym ekranem. Marecki podchodzi do analizy nie tylko przez pryzmat treści, ale także poprzez techniki media-specific analysis, stosując termin tech-teksty, zapożyczony od N.K. Hayles. Narracja książki oparta jest na bogatych zasobach teoretycznych, czerpiąc z prac takich autorów jak J.D. Bolter, H. Kittler czy J. Pressman. Głównymi metodologiami, na których opiera się Marecki, są badania dotyczące platform i archeologia mediów. Dzieło to, mimo naukowego charakteru, kierowane jest szeroko do humanistów, oferując refleksję nad zmianami, jakie współczesne technologie wniosły do kultury literackiej.Z perspektywy prof. dr hab. Andrzeja Gwoździa, książka jest lustrem przemian zachodzących w nowoczesnej kulturze mediów. Dr hab. Katarzyna Bazarnik zauważa, że Marecki ustanawia własny kanon, wskazując omawiane dzieła jako znaczące punkty w krajobrazie kultury drukowanej. Sam autor jest kulturoznawcą, wydawcą i producentem w obszarze twórczości cyfrowej, związanym z Instytutem Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Massachusetts Institute of Technology. Mieszka w Krakowie.