Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Między Kamińskim i Kuroniem
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Od początków XX wieku harcerstwo było jedną z kluczowych organizacji społecznych w Polsce, które kształtowało charakter, odpowiedzialność obywatelską i patriotyzm. Jednak po drugiej wojnie światowej jego wartości kolidowały z totalitarnym systemem stalinowskim. W 1950 roku harcerstwo zostało włączone do Związku Młodzieży Polskiej i przemodelowane na wzór sowiecki, tracąc tradycyjną symbolikę i zmieniając metody wychowawcze. W grudniu 1956 roku, dzięki odwilży politycznej, udało się przywrócić Związek Harcerstwa Polskiego, odnowić symbole jak krzyż harcerski i lilijka oraz powrócić do pracy nad sprawnościami i stopniami. Niemniej władze starały się na nowo podporządkować harcerstwo, czego symbolem była zmiana w 1964 roku przyrzeczenia harcerskiego, do którego dodano deklarację wierności idei socjalizmu.Książka "Między Kamińskim i Kuroniem. Ewolucja Związku Harcerstwa Polskiego w latach 1956-1964" omawia ten okres od nadziei związanych z odrodzeniem ZHP po zmiany w przyrzeczeniu harcerskim. W tomie znajdują się teksty różnych autorów, w tym historyków i pedagogów, które z jednej strony ukazują entuzjazm towarzyszący odrodzeniu oraz codzienną pracę wychowawczą ZHP, a z drugiej – wysiłki ówczesnych władz, aby kontrolować działalność harcerstwa w zgodzie z reżimem. Opisano specyfikę młodzieżowych organizacji w krajach obozu sowieckiego oraz rozwój harcerstwa po II wojnie światowej, zwłaszcza w latach 1956-1964, przybliżając ewolucję przyrzeczenia harcerskiego.Uzupełnieniem artykułów ogólnych są teksty dotyczące specyfiki odrodzenia ZHP w Krakowie w 1956 roku, reakcji polskiego harcerstwa za granicą na wydarzenia Października, postaci Zofii Zakrzewskiej jako naczelnik ZHP czy charakteru ZHP w Nowej Hucie. Konflikt między zwolennikami tradycyjnej metodyki harcerskiej a wspieranymi przez władze działaczami budującymi harcerstwo socjalistyczne jest jednym z głównych wątków książki. Dwaj czołowi przedstawiciele tych nurtów, Aleksander Kamiński i Jacek Kuroń, podkreślają ten spór oraz znaczenie okresu opisywanego w książce.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Od początków XX wieku harcerstwo było jedną z kluczowych organizacji społecznych w Polsce, które kształtowało charakter, odpowiedzialność obywatelską i patriotyzm. Jednak po drugiej wojnie światowej jego wartości kolidowały z totalitarnym systemem stalinowskim. W 1950 roku harcerstwo zostało włączone do Związku Młodzieży Polskiej i przemodelowane na wzór sowiecki, tracąc tradycyjną symbolikę i zmieniając metody wychowawcze. W grudniu 1956 roku, dzięki odwilży politycznej, udało się przywrócić Związek Harcerstwa Polskiego, odnowić symbole jak krzyż harcerski i lilijka oraz powrócić do pracy nad sprawnościami i stopniami. Niemniej władze starały się na nowo podporządkować harcerstwo, czego symbolem była zmiana w 1964 roku przyrzeczenia harcerskiego, do którego dodano deklarację wierności idei socjalizmu.Książka "Między Kamińskim i Kuroniem. Ewolucja Związku Harcerstwa Polskiego w latach 1956-1964" omawia ten okres od nadziei związanych z odrodzeniem ZHP po zmiany w przyrzeczeniu harcerskim. W tomie znajdują się teksty różnych autorów, w tym historyków i pedagogów, które z jednej strony ukazują entuzjazm towarzyszący odrodzeniu oraz codzienną pracę wychowawczą ZHP, a z drugiej – wysiłki ówczesnych władz, aby kontrolować działalność harcerstwa w zgodzie z reżimem. Opisano specyfikę młodzieżowych organizacji w krajach obozu sowieckiego oraz rozwój harcerstwa po II wojnie światowej, zwłaszcza w latach 1956-1964, przybliżając ewolucję przyrzeczenia harcerskiego.Uzupełnieniem artykułów ogólnych są teksty dotyczące specyfiki odrodzenia ZHP w Krakowie w 1956 roku, reakcji polskiego harcerstwa za granicą na wydarzenia Października, postaci Zofii Zakrzewskiej jako naczelnik ZHP czy charakteru ZHP w Nowej Hucie. Konflikt między zwolennikami tradycyjnej metodyki harcerskiej a wspieranymi przez władze działaczami budującymi harcerstwo socjalistyczne jest jednym z głównych wątków książki. Dwaj czołowi przedstawiciele tych nurtów, Aleksander Kamiński i Jacek Kuroń, podkreślają ten spór oraz znaczenie okresu opisywanego w książce.
