Między Grudniem a grudniem. Zapiski z internowania

„Zapiski z internowania” autorstwa Andrzeja Zarębskiego to unikalne spojrzenie na dramatyczną rzeczywistość okresu stanu wojennego w Polsce, ujęte z perspektywy urzędnika zasłużonego w działalności opozycyjnej. Zarębski, będący filologiem polskim, dziennikarzem, a później posłem i rzecznikiem rządu, został internowany 13 grudnia 1981 roku w ośrodku w Strzebielinku. Zaczął tam prowadzić dziennik, który stał się dokumentacją jego przeżyć i refleksji.Książka w swojej naturze nie jest jedynie zapisem wydarzeń związanych z wprowadzeniem stanu wojennego. To literacka próba ukazania codzienności młodego człowieka uwięzionego w miejscu, gdzie jedynym wyzwoleniem pozostaje twórczość umysłowa. Zarębski mistrzowsko łączy refleksje nad tą niepewną rzeczywistością z poetyckimi momentami i prozatorską formą, co sprawia, że jego dzieło staje się formą literackiej ucieczki.We wprowadzeniu do tej wyjątkowej książki, w której teksty były przemycane poza mury więzienne w postaci grypsów, Paweł Huelle zauważa, że takie pisanie może być wszystkim — zarówno dziennikiem, jak i głosem prawdy czy fikcji. Zarębski nie był dla Pawła Huelle zaskoczeniem jako autor, bowiem już wcześniej tworzył wyróżniające się teksty poetyckie i piosenkowe.Andrzej Zarębski, który swoją działalność zaczynał jako redaktor w Biurze Informacji Prasowej Solidarności, po upadku komunizmu pełnił wiele istotnych funkcji publicznych. Jego życie zawodowe obejmowało miejsca od parlamentu aż po doradztwo w mediach elektronicznych. Jego zasługi zostały uhonorowane m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Wolności i Solidarności. Książka „Zapiski z internowania” jest nie tylko świadectwem tamtych dni, ale również dowodem na siłę ducha i niezłomności twórczej w obliczu ograniczeń.