Mechanizmy kształtowania i realizowania brytyjskiej polityki zagranicznej (1939-1945)

Na przełomie XVII i XVIII wieku w Wielkiej Brytanii wykształciła się instytucja Gabinetu, będącego wynikiem wyodrębnienia z Tajnej Rady, czyli Privy Council. Gabinet stanowi zespół ministrów, który funkcjonuje pod przewodnictwem premiera, różniąc się od samego rządu tym, że działa jako jego nadbudowa oraz pełni kluczową rolę w procesie podejmowania decyzji.

Kiedy Neville Chamberlain był premierem, zdecydował o powołaniu Gabinetu Wojennego, dzięki czemu mógł on powstać natychmiast po przystąpieniu Wielkiej Brytanii do wojny. Było to w przeciwieństwie do sytuacji podczas wcześniejszego konfliktu, kiedy to takie ciało utworzono dopiero po dwóch latach działań wojennych. Pierwsze spotkanie Gabinetu Wojennego miało miejsce 3 września 1939 roku w Londynie, zaledwie sześć godzin po tym, jak Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Niemcom, dokładnie o 17:00.

Pomimo wcześniejszych doświadczeń istniała niepewność co do ostatecznego charakteru Gabinetu Wojennego, dotycząca zarówno jego składu, jak i zasad funkcjonowania. Pierwotny plan Chamberlaina, który odnosił się do memorandum Hankeya, zakładał stworzenie małego, sześcioosobowego zespołu na wzór Gabinetu działającego od grudnia 1916 roku pod przewodnictwem Lloyda George’a.