Love on the Brain

To nie jest zwykła historia miłosna. Poza wątkiem miłosnym. Można wiele się dowiedzieć o Marii Skłodowskiej- Curie. Polecam książkę każdej kobiecie, pokazuje że kobiety świata nauki nie zawsze były doceniane. Wiele wyniosłam z tej książki, a wątek miłosny Bee i Levisa całkowicie mnie pochłonął.

Nastał historyczny moment, ponieważ to jest właśnie pierwszy romans, który dostał ode mnie całe 5⭐️ Tak, dobrze słyszycie. Do tej pory najwyższą oceną u mnie było bodajże 4,5 ⭐️ i to też niezwykle rzadko. Powodem jest częstotliwość z jaką sięgam po ten gatunek, która jest naprawdę niska. Nigdy nie byłam wielką fanką zwykłych romansów, romantasy i dark romanse kocham całym sercem, ale te standardowe zawsze były dla mnie takie zwyczajne, bez polotu. Ali Hazelwood to zmieniła i wprowadziła mnie na drogę romansów, a szczególnie jej wspaniałych romansów 🤭

„Love on the brain” opiera się na tym samych schemacie, co „The love hypothesis” (z tego co wiem, to wielkość książek autorki tak ma). Kobiety w STEM i ich nierówne traktowanie, mizoginizm, postacie męskie o tym samym archetypie, ale różniące się szczegółami. Normalnie by mi to przeszkadzało, ale w jej książkach mam na to totalnie wywalone. Kogo to obchodzi? Na pewno nie mnie.

Kocham Bee. Praktycznie od samego początku zapałałam do niej miłością przez jej teksty, myślenie i listą „100 ways to kill Levi Ward”. Jej umysł jest cudowny, ona cała jest cudowna i zupełnie nie dziwię się, że Levi zakochał się w niej praktycznie od pierwszego wejrzenia. Bee jest wyróżniającą się postacią i odbiega od wzoru standardowego naukowca. Ma kolorowe włosy, kolczyki i tatuaże, co w tym zamkniętym i staroświeckim środowisku musiało przysporzyć jej trudności. Wyróżnią ją jeszcze jedna rzecz: absolutnie ogromna miłość do Marii Curie. W pewnym momencie sama zaczęłam podzielać jej entuzjazm, Bee potrafi zarażać dobrą energią.

To ile śmiałam się na tej książce, to nie zliczę. Dawno nic mnie tak nie rozbawiało, jak Bee i jej myślenie. Ta kobieta to ogień! 🔥 Normalnie szczerzyłam się jak idiotka do kartek papieru.

Wątek romantyczny był cudowny, podobał mi się jeszcze bardziej niż ten w „The love hypothesis”. Od początku wiadomo, że Levi jej nie nienawidzi, ale skrycie kocha, ale Bee uparcie twierdzi inaczej i nawet sama mu to wmawia! Cudownie obserwowało się ten rozwój relacji i to jak główna bohaterka zmieniała zdanie o swoim wrogu numer 1. I jeszcze Levi, który niczego nie ułatwiał, a wręcz nieświadomie pogarszał. Rewelacja. Ta jego nieśmiałość i zakłopotanie było na maksa urocze! 🥰 ale ma on oczywiście również swoją drugą stronę, która jest bardzo hooot 🥵

Uwielbiam książki Ali i już nie mogę się doczekać, aż zabiorę się za kolejną 🤭