Lecz nie było już świata... Miłość i śmierć. Wiersze

Mijają osiemdziesiąt lat od śmierci oraz sto czterdzieści lat od narodzin Bolesława Leśmiana, a jego twórczość zyskuje na intensywności i fascynacji. Jego poematy, takie jak "Sad rozstajny", "Łąka", "Napój cienisty" czy "Dziejba leśna", umiejscawiają go na czołowej pozycji wśród polskich literatów, na równi z Janem Kochanowskim, Adamem Mickiewiczem, Cyprianem Kamilem Norwidem, Wisławą Szymborską i Czesławem Miłoszem. Pomimo to, jego poezja zachowuje niezależny charakter, niełatwo poddający się literaturoznawczym analizom czy klasyfikacji historycznoliterackiej.Za życia Leśmian był postrzegany jako marginalny twórca, a jego język odbierano jako przebrzmiały. Czesław Miłosz zauważa, że to właśnie ten młodopolski styl mógł przesłonić jego niezwykłość w oczach współczesnych mu odbiorców. Być może Leśmian najpełniej i najwierniej przeniósł wrażliwość polskiego modernizmu w przyszłość, zmuszając nas do refleksji nad fundamentalnymi kwestiami, takimi jak Bóg, Miłość, Śmierć czy Niebyt.Dla autora "Dwojga ludzieńków" granice między tymi pojęciami zdają się nie istnieć. Świat oraz Byt nie stanowią warunków dla zaistnienia Miłości - to piękna, ale i niepokojąca myśl, budząca w nas egzystencjalną tęsknotę. Jego poezja to filozoficzne wyzwanie, któremu towarzyszy nieustający wgląd w tajemnice istnienia. Leśmian oferuje wyjątkowy sposób przybliżania się do tych zagadnień, co niewielu pisarzy zdołało osiągnąć.Niniejszy tomik poezji Bolesława Leśmiana, uzupełniony przemyśleniami wybitnych "leśmianologów", oddajemy Wam do rąk. Mamy nadzieję, że wywoła wśród Was nie tylko podziw, ale i głęboką refleksję nad sensem i istotą życia.