Leather & Lark

Niestety — mocna średniawka. Książka momentami była po prostu nudna. Wypada lepiej niż pierwszy tom serii — i to chyba głównie dlatego, że pojawia się tu motyw aranżowanego małżeństwa, który uwielbiam — ale wciąż spodziewałam się czegoś znacznie mocniejszego: większej dawki akcji i napięcia. Zamiast tego historia w dużej mierze skupia się na relacji Lark i Lachlana, co samo w sobie nie byłoby złe, gdyby nie fakt, że ich dynamika momentami wydawała mi się dziwna. Lark wielokrotnie „karze” go za coś, co zrobił jeszcze zanim ją poznał, co trudno było mi w pełni zrozumieć i zaakceptować.

Zabrakło mi też lepszego wykorzystania wątku mordercy. Miałam wrażenie, że zagrożenie rozwija się zbyt wolno i konkrety pojawiają się dopiero pod sam koniec. A szkoda, bo właśnie finał był najmocniejszym elementem tej książki — kiedy akcja w końcu nabrała tempa i naprawdę mnie wciągnęła, wszystko zakończyło się zbyt szybko i zbyt łatwo. Zabrakło mi mocniejszego, bardziej satysfakcjonującego domknięcia.

Podsumowując: nie jest źle, ale potencjał tej historii był zdecydowanie większy. Ocena końcowa to takie 2,5 :)

Przyznam, że pierwszy tom tej serii nie wywarł na mnie pozytywnego wrażenia. Miał sporo niedociągnięć i błędów logicznych, które kluły mnie w oczy, a sama główna para niezbyt mi się podobała. Jednak wraz z nadchodzącą premierą trzeciego tomu postanowiłam dać jej jeszcze szansę, bo motywy w nim zawarte ogromnie mnie zainteresowały. I ogromnie się cieszę, bo drugi tom okazał się o wiele, wiele lepszy niż pierwszy 🔥

Po pierwsze mam wrażenie, że pisała go inna osoba. Według mnie to jest dzień do nocy. Sądzę też, że przy tej części autorka zmieniła trochę koncepcję, bo bardziej skupiła się na emocjach, uczuciach i rozterkach bohaterów niż na samych morderczych aspektach i to wyszło na duży, duży plus. W pierwszej części większość moich zarzutów dotyczyło właśnie tego, a tu przez to, że znalazło się to daleko na drugim planie przedstawia to tę historię w innym świetle, dużo lepszym. Nadal jest to ważny element fabularny, ale ujęty subtelniej, co pozwala innym, ważnym elementom zabłysnąć.

Główna para też jest bardziej ciekawsza. Bardzo podobała mi się ich dynamika. Mamy tu motyw aranżowanego małżeństwa oraz hate to love, co w tym połączeniu wypada rewelacyjnie. Pokusiłabym się również o stwierdzenie, że występuje tu leciutki slow burn, ponieważ bohaterowie muszą najpierw wyjść z tego kręgu niechęci i zbudować zaufanie. Dodatkowo niosą ze sobą bagaż pełen niemiłych doświadczeń, który muszą przepracować, co wcale nie jest takie proste, gdy całe życie wszystko załatwiło się samodzielnie.

To co pozostaje niezmienne i na świetnym poziomie to humor, który ubóstwiam. Jest on czarny, z nutami sarkazmu i ironii, czyli taki, który lubię najbardziej. Jest to idealna pozycja na poprawę humoru i odmóżdżenie, bo nie zliczę, ile razy zaśmiałam się na głos.

Jestem pozytywnie zaskoczona tym tomem, bo dostarczył mi masę świetnej zabawy, a ilość błędów załatała zredukowana do minimum. Napisałabym, że ochoczo sięgnę po trzeci tom, ale już to zrobiłam (i zdradzę wam, że jest jeszcze lepiej!) 🤭

Jeśli pierwszy tom nie przypadł wam do gustu, to dajcie jeszcze szansę drugiemu, według mnie warto.