Kto zabił, Anno Shirley?

Wyobraźcie sobie, że stoicie na progu małego, białego domku z zielonymi okiennicami, w powietrzu unosi się zapach jabłek, morza i starych kartek, a w piersiach trzepocze to samo dziecięce podekscytowanie, które kiedyś czuła Ania Shirley, marząc o „błyszczących chwilach”. Tylko że zamiast romantycznych westchnień słyszycie ciche skrzypienie desek podłogi i niepokojący szept: ktoś tu zginął.

I właśnie tak zaczyna się „Kto zabił, Anno Shirley?” – najprzyjemniejsza i najbardziej książkowa zbrodnia, jaką można sobie wyobrazić.

Magda Różycka, laureatka konkursu literackiego, przyjeżdża na Wyspę Księcia Edwarda jak na pielgrzymkę do najświętszego miejsca swojego dzieciństwa. Zielone Wzgórze to dla niej nie muzeum, lecz spełnienie marzeń. Sielankowa aura jednak pryska błyskawicznie, gdy światowej sławy badacz twórczości Lucy Maud Montgomery zostaje znaleziony martwy. Wraz z nim umiera pozorna niewinność całego literackiego kultu.

To, co następuje, to prawdziwa uczta dla miłośników cosy crime. Dwie przyjaciółki – rezolutna Magda i energiczna Klaudia – herbata, stare dzienniki, listy i tajemnice sprzed lat. Żadnych brutalnych scen, tylko inteligentna, subtelna intryga, w której każdy trop prowadzi głębiej, niż sięgały marzenia Ani.

Autorka z czułością i lekkim, zadziornym błyskiem rozbiera mit Anny z Zielonego Wzgórza, pokazując cienką granicę między piękną opowieścią a kłamstwem, między miłością do książki a niebezpieczną obsesją. Robi to tak elegancko i ciepło, że sami nie wiemy, czy bardziej chcemy rozwiązać zagadkę morderstwa, czy po prostu posiedzieć na werandzie i posłuchać szumu morza.

Styl Magdaleny Buraczewskiej-Świątek jest lekki, inteligentny i pełen subtelnych nawiązań do Lucy Maud Montgomery. Nawet policyjne przesłuchanie brzmi niemal uroczo, a cały tekst przesiąknięty jest tą charakterystyczną, ania-shirleyowską poetyckością.

To książka dla wszystkich, którzy kiedykolwiek czuli, że ulubiona powieść jest częścią ich tożsamości. Dla tych, którzy wierzą w magiczną moc książek… i jednocześnie zaczynają podejrzewać, że ktoś może być gotów zabić, by chronić tę magię.

Jeśli lubicie cosy crime, w którym zbrodnia jest tylko tłem dla przyjaźni, prawdy i miłości do literatury – „Kto zabił, Anno Shirley?” jest jak filiżanka gorącej, pachnącej wanilią herbaty wypita o zmierzchu na werandzie Zielonego Wzgórza, gdy ostatnie promienie słońca muskają jabłonie, a w powietrzu unosi się słodki zapach kwitnących róż i nieskończonych możliwości.

Polecam całym sercem! Po tej książce już nigdy nie spojrzycie na Zielone Wzgórze tak samo niewinnie… A jednak pokochacie je jeszcze mocniej!🔥

Dziękuję również za zaufanie i możliwość patronowania tej wspaniałej książce wydawnictwu @wydawnictwo.nemezis (współpraca reklamowa) 🩷.