Saga Endera. Tom 2. Mówca umarłych

Kontynuacja powieści "Gra Endera" przedstawia losy Endera, który po zwycięstwie nad wrogimi obcymi musi zmierzyć się z konsekwencjami swoich czynów. Ludzkość, mimo że nie jest już zagrożona, zaczyna odczuwać współczucie dla pokonanych agresorów, co prowadzi do wygnania Endera. Tymczasem na Ziemię czeka kolejne spotkanie z obcymi, które wystawi na próbę otwartość jej mieszkańców. Książka została uhonorowana prestiżowymi nagrodami, takimi jak Hugo i Nebula.W roku 1830 po utworzeniu Gwiezdnego Kongresu, automatyczny statek badawczy odkrywa planetę o warunkach sprzyjających życiu ludzi i przesyła raport poprzez ansible. Pierwszymi, którzy odwiedzają nowy świat są Portugalczycy, kulturowo Brazylijczycy i wyznaniowo katolicy. Nadają oni planecie nazwę Lusitania, odnosząc się do starożytnej nazwy Portugalii. Kilka dni później odkrywają, że małe zwierzęta, które nazwali pequeninos lub prosiaczkami, są w rzeczywistości istotami inteligentnymi, a to pierwsze takie spotkanie od czasów wyniszczenia Robali przez Endera.Rozdział "Pipo" z książki "Mówca umarłych" opowiada o spotkaniu między ludźmi a nowymi obcymi mieszkańcami Lusitanii. Pipo, jeden z badaczy, jest zafascynowany Korzeniakiem, najmłodszym i najbardziej intrygującym przedstawicielem pequeninos. Mimo że prawa nie zezwalają na pełne zgłębianie tajemnic ich życia, Pipo często balansuje na granicy dozwolonych działań, próbując zrozumieć ich kulturę. Korzeniak, młody i pełen energii, dyskutuje z Pipo, prowokując go do dzielenia się informacjami, które zgodnie z zasadami Gwiezdnego Kongresu powinny pozostać tajne. Ta gra wymaga ostrożności i wytrwałości, ponieważ historia ludzkości zna już przypadki, gdy kontakty z obcymi kończyły się tragicznie. Tym razem, nauczona doświadczeniem, zdecydowała się na minimalizowanie informacji i kontaktów, aby nie niszczyć kolejnej cywilizacji.