Pamięć i polityka. Droga historyka Zagłady

Raul Hilberg, żydowski historyk urodzony w Wiedniu w 1926 roku, jest postacią kluczową w badaniach nad Holocaustem. W 1938 roku wyemigrował z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Po zakończeniu II wojny światowej, pracując w Departamencie Dokumentacji Wojennej, zetknął się z obszernymi archiwami dotyczącymi biurokratycznego aspektu Holokaustu, co stało się zalążkiem jego późniejszych badań naukowych. Od 1955 roku, aż do emerytury, był związany z Uniwersytetem Vermont, gdzie wykładał i prowadził swoje badania.Jego monumentalne dzieło, „Zagłada Żydów europejskich,” jest uznawane za pierwsze tak dogłębne i precyzyjne opracowanie tematu i nadal stanowi fundamentalne źródło wiedzy na temat planu eksterminacji Żydów w Europie przez nazistów. Kolejna istotna praca, „Sprawcy, ofiary, świadkowie. Zagłada Żydów 1933-1945” wnosi cenny podział na sprawców, ofiary i świadków, który, mimo pewnych współczesnych zastrzeżeń co do swojej schematyczności, był przełomowy w historiografii Holocaustu.W książce „Pamięć i polityka” Hilberg przedstawia swoje życie, w pełni poświęcone badaniom nad Zagładą. W odróżnieniu od wielu innych historyków, skupiał się nie na pisaniu historii, lecz na jej dogłębnym analizowaniu. Opisuje swoje zawodowe życie jako nieustanne dążenie do odkrycia i zrozumienia struktury, która skrywała kolejne warstwy tragicznych wydarzeń. Utwór ukazuje jego metody badawcze, niełatwą drogę do publikacji oraz napotykaną z rezerwą przez pewne kręgi naukowe reakcję na jego wnioski. Hilberg, dokonując benedyktyńskiej pracy nad archiwalnymi dokumentami, wniósł znaczący wkład w zrozumienie i dokumentację Holocaustu.